וּנְתַתִּ֤יו בְּיַֽד־הַזָּרִים֙ לָבַ֔ז וּלְרִשְׁעֵ֥י הָאָ֖רֶץ לְשָׁלָ֑ל וחללה [וְחִלְּלֽוּהוּ׃]
און איך װעל עס געבן אין דער האַנט פֿון פֿרעמדע צו רױב, און צו די שלעכטע פֿון דער ערד צו פֿאַנג, און זײ װעלן עס פֿאַרשװעכן.
נחלת יעקב
יהללו. כצ"ל וחללה יחזקאל ז׳. ונתת כו׳ ולרשעי ארץ וחללה וקרי׳ וחללהו וכ"ה במסרה רבתא מערכת אות ו: