וַיֹּ֤אמֶר יִפְתָּח֙ לְזִקְנֵ֣י גִלְעָ֔ד הֲלֹ֤א אַתֶּם֙ שְׂנֵאתֶ֣ם אוֹתִ֔י וַתְּגָרְשׁ֖וּנִי מִבֵּ֣ית אָבִ֑י וּמַדּ֜וּעַ בָּאתֶ֤ם אֵלַי֙ עַ֔תָּה כַּאֲשֶׁ֖ר צַ֥ר לָכֶֽם׃
האָט יפֿתּח געזאָגט צו די עלטסטע פֿון גלעד: איר האָט דאָך מיך פֿײַנט געהאַט, און מיך פֿאַרטריבן פֿון מײַן פֿאָטערס הױז, הײַנט פֿאַר װאָס זײַט איר געקומען צו מיר אַצונד װען אײַך האָט צוגעדריקט?
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.