וַיֹּאמְרוּ֩ זִקְנֵ֨י גִלְעָ֜ד אֶל־יִפְתָּ֗ח לָכֵן֙ עַתָּה֙ שַׁ֣בְנוּ אֵלֶ֔יךָ וְהָלַכְתָּ֣ עִמָּ֔נוּ וְנִלְחַמְתָּ֖ בִּבְנֵ֣י עַמּ֑וֹן וְהָיִ֤יתָ לָּ֙נוּ֙ לְרֹ֔אשׁ לְכֹ֖ל יֹשְׁבֵ֥י גִלְעָֽד׃
האָבן די עלטסטע פֿון גלעד געזאָגט צו יפֿתּחן: דרום האָבן מיר זיך אומגעקערט צו דיר אַצונד, אַז דו זאָלסט גײן מיט אונדז, און מלחמה האַלטן מיט די קינדער פֿון עמון, און װערן בײַ אונדז פֿאַר אַ הױפּט איבער אַלע באַװױנער פֿון גלעד.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.