וְהָיָ֣ה ׀ בְּמ֣וֹת הַשּׁוֹפֵ֗ט יָשֻׁ֙בוּ֙ וְהִשְׁחִ֣יתוּ מֵֽאֲבוֹתָ֔ם לָלֶ֗כֶת אַֽחֲרֵי֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְעָבְדָ֖ם וּלְהִשְׁתַּחֲוֺ֣ת לָהֶ֑ם לֹ֤א הִפִּ֙ילוּ֙ מִמַּ֣עַלְלֵיהֶ֔ם וּמִדַּרְכָּ֖ם הַקָּשָֽׁה׃
אָבער עס איז געװען, װי דער שופֿט איז געשטאָרבן, אַזױ פֿלעגן זײ װידער פֿאַרדאָרבן װערן, נאָך מער פֿון זײערע עלטערן, צו גײן נאָך פֿרעמדע געטער, זײ צו דינען און זיך צו בוקען צו זײ. זײ האָבן ניט אָפּגעלאָזט פֿון זײערע מעשׂים און פֿון זײער אײַנגעשפּאַרטן װעג.
Rav Hirsch
V. 7. שחת .כי שחת in sittlicher Beziehung kommt immer im Hiphil vor, השחית כל בשר את דרכו (Bereschit 6,12), והשחיתו מאבתם (Richter 2, 19). שחת im Piel heißt immer ein konkretes Verderben. Wir haben bereits (zu Bereschit 6, 11) bemerkt, wie שחת eigentlich: einem im gedeihlichen Fortgange Begriffenen eine Grube graben heiße. So auch hier: Geh' hinab, dein Hierverweilen hat seinen Zweck verloren dein Volk hat das begonnene Verhältnis vernichtet, die Ausführung unmöglich gemacht.