וְעַתָּ֗ה אִם־בֶּאֱמֶ֤ת וּבְתָמִים֙ עֲשִׂיתֶ֔ם וַתַּמְלִ֖יכוּ אֶת־אֲבִימֶ֑לֶךְ וְאִם־טוֹבָ֤ה עֲשִׂיתֶם֙ עִם־יְרֻבַּ֣עַל וְעִם־בֵּית֔וֹ וְאִם־כִּגְמ֥וּל יָדָ֖יו עֲשִׂ֥יתֶם לֽוֹ׃
און אַצונד, אױב איר האָט זיך מיט אמת און מיט ערלעכקײט באַגאַנגען, װאָס איר האָט געמאַכט אבֿימלכן פֿאַר אַ מלך, און אױב איר האָט געטאָן גוטס מיט ירובעלן און מיט זײַן הױז, און אױב איר האָט אים געטאָן לױט דעם פֿאַרדינסט פֿון זײַנע הענט –
Radak
He that walketh perfectly: – If תמים (perfect) is an adjective, his meaning is, One who walks in a perfect way, as, “He that walketh in a perfect way, he shall minister unto me” (ibid. 101:6); while if it is a noun, (it is used) as (in the passage) “if in truth and perfectness (בתמים)” (Judges 9:16). He means: He who walks in perfectness (integrity), as, “But as for me I will walk in mine integrity (בתמי)” (Ps. 26:11). But in either case the meaning is the same. The perfect is he who occupies himself in the affairs of this world in the way of perfectness (integrity), who does not engage his deepest purpose in (the prosecution of) worldly schemes.