וּכְעַ֞ן הֻעַ֣לּוּ קָֽדָמַ֗י חַכִּֽימַיָּא֙ אָֽשְׁפַיָּ֔א דִּֽי־כְתָבָ֤ה דְנָה֙ יִקְר֔וֹן וּפִשְׁרֵ֖הּ לְהוֹדָעֻתַ֑נִי וְלָֽא־כָהֲלִ֥ין פְּשַֽׁר־מִלְּתָ֖א לְהַחֲוָיָֽה׃
און אַצונד זײַנען אַרײַנגעבראַכט געװאָרן פֿאַר מיר די חכמים, די צױבערשפּרעכער, אַז זײ זאָלן איבערלײענען דאָס דאָזיקע געשריפֿטס, און מיך מאַכן װיסן דעם פּיתרון דערפֿון, אָבער זײ קענען דעם פּיתרון פֿון דער זאַך ניט באַשײדן.
מחברת מנחם
האיתך כהל להודעתני (דניאל ב, כו), ולא כהלין כתבא למקרא (שם ה, ח), ולא כהלין פשר מלתא להחויה (שם ה, טו), ענין יכולת הם.