עֵ֛ת נִשְׁבֶּ֥רֶת מִיַּמִּ֖ים בְּמַֽעֲמַקֵּי־מָ֑יִם מַעֲרָבֵ֥ךְ וְכָל־קְהָלֵ֖ךְ בְּתוֹכֵ֥ךְ נָפָֽלוּ׃
אַצונד אַז דו ביסט צעבראָכן פֿון די ימען, אין די טיפֿענישן פֿון די װאַסערן, אַז דײַן האַנדל און אַל דײַן געזעמלזײַנען געפֿאַלן אין דײַן מיט,
שפת יתר
קז) עֵת נִשְׁבֶּרֶת מִיַּמִּים (יחזקאל כז לד), אמר שנכון היות נשברת הדבר עמה והנכון שתחסר מלת היתה.