וְעַ֣ל מָרֵֽא־שְׁמַיָּ֣א ׀ הִתְרוֹמַ֡מְתָּ וּלְמָֽאנַיָּ֨א דִֽי־בַיְתֵ֜הּ הַיְתִ֣יו קדמיך [קָֽדָמָ֗ךְ] ואנתה [וְאַ֨נְתְּ] ורברבניך [וְרַבְרְבָנָ֜ךְ] שֵֽׁגְלָתָ֣ךְ וּלְחֵנָתָךְ֮ חַמְרָא֮ שָׁתַ֣יִן בְּהוֹן֒ וְלֵֽאלָהֵ֣י כַסְפָּֽא־וְ֠דַהֲבָא נְחָשָׁ֨א פַרְזְלָ֜א אָעָ֣א וְאַבְנָ֗א דִּ֠י לָֽא־חָזַ֧יִן וְלָא־שָׁמְעִ֛ין וְלָ֥א יָדְעִ֖ין שַׁבַּ֑חְתָּ וְלֵֽאלָהָ֞א דִּֽי־נִשְׁמְתָ֥ךְ בִּידֵ֛הּ וְכָל־אֹרְחָתָ֥ךְ לֵ֖הּ לָ֥א הַדַּֽרְתָּ׃
נאָר דו האָסט זיך דערהױבן אַקעגן דעם האַר פֿון הימל, און די כּלים פֿון זײַן הױז האָט מען געבראַכט פֿאַר דיר, און דו, און דײַנע גרױסע לײַט, דײַנע װײַבער, און דײַנע קעפּסװײַבער, האָבן װײַן געטרונקען אין זײ, און געטער פֿון זילבער, און גאָלד, קופּער, אײַזן, האָלץ, און שטײן, װאָס ניט זײ זעען, און ניט זײ הערן, און ניט זײ װײסן, האָסטו געלױבט; און דעם גאָט װאָס דײַן נשמה איז אין זײַן האַנט, און אַלע דײַנע װעגן זײַנען בײַ אים, האָסטו ניט געאַכפּערט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.