הָבִ֨יאוּ אֶת־כָּל־הַֽמַּעֲשֵׂ֜ר אֶל־בֵּ֣ית הָאוֹצָ֗ר וִיהִ֥י טֶ֙רֶף֙ בְּבֵיתִ֔י וּבְחָנ֤וּנִי נָא֙ בָּזֹ֔את אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת אִם־לֹ֧א אֶפְתַּ֣ח לָכֶ֗ם אֵ֚ת אֲרֻבּ֣וֹת הַשָּׁמַ֔יִם וַהֲרִיקֹתִ֥י לָכֶ֛ם בְּרָכָ֖ה עַד־בְּלִי־דָֽי׃
ברענגט דעם גאַנצן מעשׂר אין שאַצהױז, און זאָל זײַן שפּײַז אין מײַן הױז, און פּרוּװט מיך אַקאָרשט דערמיט, זאָגט גאָט פֿון צבֿאוֹת, אױב איך װעל אײַך ניט עפֿענען די פֿענצטער פֿון הימל, און װעל אײַך ניט אַראָפּגיסן אַ ברכה ביז איבער גענוג.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.