הָבִ֨יאוּ אֶת־כָּל־הַֽמַּעֲשֵׂ֜ר אֶל־בֵּ֣ית הָאוֹצָ֗ר וִיהִ֥י טֶ֙רֶף֙ בְּבֵיתִ֔י וּבְחָנ֤וּנִי נָא֙ בָּזֹ֔את אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת אִם־לֹ֧א אֶפְתַּ֣ח לָכֶ֗ם אֵ֚ת אֲרֻבּ֣וֹת הַשָּׁמַ֔יִם וַהֲרִיקֹתִ֥י לָכֶ֛ם בְּרָכָ֖ה עַד־בְּלִי־דָֽי׃
ברענגט דעם גאַנצן מעשׂר אין שאַצהױז, און זאָל זײַן שפּײַז אין מײַן הױז, און פּרוּװט מיך אַקאָרשט דערמיט, זאָגט גאָט פֿון צבֿאוֹת, אױב איך װעל אײַך ניט עפֿענען די פֿענצטער פֿון הימל, און װעל אײַך ניט אַראָפּגיסן אַ ברכה ביז איבער גענוג.
Nehemiah
And I knew that the portions of the Levites had not been placed (there), wherefore each one ran to his field [i.e., to the fields instead of to the chambers to collect his gifts] — the Levites, the singers, the doers of the work [of the Temple].
Nehemiah
And I fought with the officers and said: Why is the house of G-d forsaken [of priests and Levites, seeking their gifts abroad!]. And I gathered them [the priests and the Levites] and I restored them to their [usual] stations [in the Temple], whither Israel again brought their gifts as in the past].
Nehemiah
And all of Judah brought the tithe of grain, wine and oil to the [Temple] storehouses.