שָׁל֣וֹשׁ פְּעָמִ֣ים ׀ בַּשָּׁנָ֡ה יֵרָאֶ֨ה כָל־זְכוּרְךָ֜ אֶת־פְּנֵ֣י ׀ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ בַּמָּקוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר יִבְחָ֔ר בְּחַ֧ג הַמַּצּ֛וֹת וּבְחַ֥ג הַשָּׁבֻע֖וֹת וּבְחַ֣ג הַסֻּכּ֑וֹת וְלֹ֧א יֵרָאֶ֛ה אֶת־פְּנֵ֥י יְהוָ֖ה רֵיקָֽם׃
דרײַ מאָל אין יאָר זאָלן אַלע דײַנע מאַנספּאַרשױנען זיך װײַזן פֿאַר ה׳ דײַן גאָט, אין דעם אָרט װאָס ער װעט אױסדערװײלן: אין דעם יָום-טובֿ פֿון מצות, און אין דעם יָום-טובֿ פֿון שבֿועות, און אין דעם יָום-טובֿ פֿון סוכּות; און מע זאָל זיך ניט װײַזן פֿאַר גאָט מיט לײדיקן;
Allegorical Interpretation of Genesis
[11] Through three seasons, then, O soul, that is throughout the whole of time with its threefold divisions, make thyself ever manifest to God, not dragging after thee the weak feminine passion of sense-perception, but giving forth as incense the manly reasoning schooled in fortitude. For the sacred word (Deut. 16:16) enjoins that at three seasons of the year every male is to show himself before the Lord the God of Israel.