וַתַּ֤הַר עוֹד֙ וַתֵּ֣לֶד בַּ֔ת וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ קְרָ֥א שְׁמָ֖הּ לֹ֣א רֻחָ֑מָה כִּי֩ לֹ֨א אוֹסִ֜יף ע֗וֹד אֲרַחֵם֙ אֶת־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כִּֽי־נָשֹׂ֥א אֶשָּׂ֖א לָהֶֽם׃
און זי איז װידער טראָגעדיק געװאָרן, און האָט געבאָרן אַ טאָכטער. און ער האָט צו אים געזאָגט: רוף איר נאָמען לֹא-רוחָמָה, װאָרום איך װעל מער װידער ניט רחמנות האָבן אויף דעם הויז פֿון ישראל, און פֿאַרגעבן זאָל איך זיי פֿארַרגעבן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.