וְאִם־הָי֤וֹ תִֽהְיֶה֙ לְאִ֔ישׁ וּנְדָרֶ֖יהָ עָלֶ֑יהָ א֚וֹ מִבְטָ֣א שְׂפָתֶ֔יהָ אֲשֶׁ֥ר אָסְרָ֖ה עַל־נַפְשָֽׁהּ׃
און אױב זי װעט נעמען אַ מאַן, װען אירע נדרים זײַנען אױף איר, אָדער דער אַרױסרעד פֿון אירע ליפּן, װאָס זי האָט געאַסרט אױף זיך,
וְאִם־הָי֤וֹ תִֽהְיֶה֙ לְאִ֔ישׁ וּנְדָרֶ֖יהָ עָלֶ֑יהָ א֚וֹ מִבְטָ֣א שְׂפָתֶ֔יהָ אֲשֶׁ֥ר אָסְרָ֖ה עַל־נַפְשָֽׁהּ׃
און אױב זי װעט נעמען אַ מאַן, װען אירע נדרים זײַנען אױף איר, אָדער דער אַרױסרעד פֿון אירע ליפּן, װאָס זי האָט געאַסרט אױף זיך,