בֵּ֣ית דָּוִ֗ד כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה דִּ֤ינוּ לַבֹּ֙קֶר֙ מִשְׁפָּ֔ט וְהַצִּ֥ילוּ גָז֖וּל מִיַּ֣ד עוֹשֵׁ֑ק פֶּן־תֵּצֵ֨א כָאֵ֜שׁ חֲמָתִ֗י וּבָעֲרָה֙ וְאֵ֣ין מְכַבֶּ֔ה מִפְּנֵ֖י רֹ֥עַ מעלליהם [מַעַלְלֵיכֶֽם׃]
הױז פֿון דוד, אַזױ האָט גאָט געזאָגט: האַלט אַ משפּט אין דער פֿרי, און זײַט מציל דעם באַגזלטן פֿון דעם דריקערס האַנט, כּדי מײַן גרימצאָרן זאָל ניט אַרױסגײן װי אַ פֿײַער, און ברענען אַז קײן לעשער זאָל ניט זין, פֿון װעגן אײַערע בײזע מעשׂים.
Sanhedrin
"A king does not judge and is not judged" Rav Yosef said, "This is only referring to the kings of Israel, but the kings of the house of Jacob both judge and are judged." As it is written, "O house of David, thus saith the LORD: Execute justice in the morning..." and if they aren't judged, how can they judge? For it says, "Gather yourselves and be gathered (Hitkosheshu va-koshu)..." And Resh Lakish said, "judge (keshot) yourself and then judge others."