תּלמוד אויף ישעיהו 50:2

מַדּ֨וּעַ בָּ֜אתִי וְאֵ֣ין אִ֗ישׁ קָרָֽאתִי֮ וְאֵ֣ין עוֹנֶה֒ הֲקָצ֨וֹר קָצְרָ֤ה יָדִי֙ מִפְּד֔וּת וְאִם־אֵֽין־בִּ֥י כֹ֖חַ לְהַצִּ֑יל הֵ֣ן בְּגַעֲרָתִ֞י אַחֲרִ֣יב יָ֗ם אָשִׂ֤ים נְהָרוֹת֙ מִדְבָּ֔ר תִּבְאַ֤שׁ דְּגָתָם֙ מֵאֵ֣ין מַ֔יִם וְתָמֹ֖ת בַּצָּמָֽא׃

פֿאַר װאָס בין איך געקומען, און קײן מענטש איז ניט געװען? גערופֿן, און קײנער האָט ניט געענטפֿערט? איז דען קורץ מײַן האַנט אױסצולײזן, צי ניטאָ קײן כּוח אין מיר, אײַך מציל צו זײַן? זעט, מיט מײַן אָנגעשרײ טריקן איך אױס דעם ים. איך מאַך פֿון טײַכן אַ מדבר; זײערע פֿיש װערן דומפּיק אָן װאַסער, און שטאַרבן פֿון דאָרשטיקײט.

Berakhot

R. Johanan said : When the Holy One, blessed be He, enters a Synagogue and does not find there ten. He is immediately filled with wrath ; as it is said, "Wherefore, when I came, was there no man ? When I called, was there none to answer ?" (ibid. v. 2).
פֿרעגט אַ רבֿBookmarkShareCopy