וְזֶה֮ דְּבַ֣ר הַשְּׁמִטָּה֒ שָׁמ֗וֹט כָּל־בַּ֙עַל֙ מַשֵּׁ֣ה יָד֔וֹ אֲשֶׁ֥ר יַשֶּׁ֖ה בְּרֵעֵ֑הוּ לֹֽא־יִגֹּ֤שׂ אֶת־רֵעֵ֙הוּ֙ וְאֶת־אָחִ֔יו כִּֽי־קָרָ֥א שְׁמִטָּ֖ה לַֽיהוָֽה׃
און דאָס איז דער דין פֿון שמיטה: יעטװעדער בעל-חוֹבֿ זאָל אָפּלאָזן װאָס ער האָט געליען זײַן חבֿר; ער זאָל ניט מאָנען פֿון זײַן חבֿר און זײַן ברודער, װען מע האָט אױסגערופֿן שמיטה צו גאָט.
Nehemiah
and not to purchase on Sabbath or holy day from the peoples of the land who bring merchandise and all (kinds of) produce to sell on the Sabbath, and to let the land lie fallow on the seventh year [viz. Exodus 23:11] and [to relinquish] every claim [viz. Deuteronomy 15:2].