וְזֶה֮ דְּבַ֣ר הַשְּׁמִטָּה֒ שָׁמ֗וֹט כָּל־בַּ֙עַל֙ מַשֵּׁ֣ה יָד֔וֹ אֲשֶׁ֥ר יַשֶּׁ֖ה בְּרֵעֵ֑הוּ לֹֽא־יִגֹּ֤שׂ אֶת־רֵעֵ֙הוּ֙ וְאֶת־אָחִ֔יו כִּֽי־קָרָ֥א שְׁמִטָּ֖ה לַֽיהוָֽה׃
און דאָס איז דער דין פֿון שמיטה: יעטװעדער בעל-חוֹבֿ זאָל אָפּלאָזן װאָס ער האָט געליען זײַן חבֿר; ער זאָל ניט מאָנען פֿון זײַן חבֿר און זײַן ברודער, װען מע האָט אױסגערופֿן שמיטה צו גאָט.
Targum Jonathan
And this is the indication of the custom of the Release: Every man who is master of a loan, who lendeth to his neighbour, shall give remission. He shall not have power to coerce his neighbour in demanding his loan, nor of his brother, a son of Israel; because the beth din hath published the Release before the Lord.