וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ אֶל־מֹשֶׁ֣ה וְאֶֽל־אַהֲרֹן֒ יַ֚עַן לֹא־הֶאֱמַנְתֶּ֣ם בִּ֔י לְהַ֨קְדִּישֵׁ֔נִי לְעֵינֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לָכֵ֗ן לֹ֤א תָבִ֙יאוּ֙ אֶת־הַקָּהָ֣ל הַזֶּ֔ה אֶל־הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁר־נָתַ֥תִּי לָהֶֽם׃
האָט גאָט געזאָגט צו משהן און צו אַהרֹנען: װײַל איר האָט ניט געגלױבט אין מיר, מיך צו הײליקן פֿאַר די אױגן פֿון די קינדער פֿון ישׂראל, דרום װעט איר ניט ברענגען די דאָזיקע עדה אין דעם לאַנד װאָס איך האָב זײ געגעבן.
Deuteronomy
Yet Adonoy grew angry at me on account of your statements, and He swore that I would not cross the Yardein and would not enter the good land that Adonoy, your God, is giving you as territory.
Exodus
Adonoy said to Moshe, “Now you will see what I will do to Pharaoh, for by [My] strong hand he will let them go, and by [a] strong hand, he will drive them out of his land.”
Deuteronomy
Because you were unfaithful to Me amid Bnei Yisroel at the waters of argument at Kodeish in the Tzin wilderness; because of [the fact] that you did not sanctify Me amid Bnei Yisroel.