דַּבֵּ֨ר וְאָמַרְתָּ֜ כֹּֽה־אָמַ֣ר ׀ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הִנְנִ֤י עָלֶ֙יךָ֙ פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֔יִם הַתַּנִּים֙ הַגָּד֔וֹל הָרֹבֵ֖ץ בְּת֣וֹךְ יְאֹרָ֑יו אֲשֶׁ֥ר אָמַ֛ר לִ֥י יְאֹרִ֖י וַאֲנִ֥י עֲשִׂיתִֽנִי׃
רעד, און זאָלסט זאָגן: אַזױ האָט געזאָגט גאָט דער האַר:זע, איך קום אױף דיר פּרעה, מלך פֿון מצרַיִם, דער גרױסער קראָקאָדיל, װאָס הױערט אין זײַנע טײַכן, װאָס זאָגט: מיר געהערט מײַן טײַך, און איך האָב אים מיר געמאַכט.
Psalms
And [even] when You trod us down in a place of serpents and covered us over with darkness,
Psalms
You crumbled the sea in Your strength. You broke the heads of the sea-serpents [the Egyptians (viz. Ezekiel 29:3)] on the waters.
Psalms
From the river [Nile] on the way [(where Pharaoh walked)] did he drink [(having no need of rain water)] — therefore, he raised his head [(in brazen haughtiness, viz. Ezekiel 29:3)]