כִּ֗י בְּי֛וֹם פָּקְדִ֥י פִשְׁעֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל עָלָ֑יו וּפָֽקַדְתִּי֙ עַל־מִזְבְּח֣וֹת בֵּֽית־אֵ֔ל וְנִגְדְּעוּ֙ קַרְנ֣וֹת הַמִּזְבֵּ֔חַ וְנָפְל֖וּ לָאָֽרֶץ׃
װאָרום אין דעם טאָג װאָס איך רעכן זיך פֿאַר די פֿאַרברעכן פֿון ישׂראל מיט אים, װעל איך זיך רעכענען פֿאַר די מזבחות פֿון בית-אֵל, און די הערנער פֿון מזבח װעלן אָפּגעהאַקט װערן, און װעלן אַנידערפֿאַלן צו דער ערד.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.