וְרָבְצ֨וּ בְתוֹכָ֤הּ עֲדָרִים֙ כָּל־חַיְתוֹ־ג֔וֹי גַּם־קָאַת֙ גַּם־קִפֹּ֔ד בְּכַפְתֹּרֶ֖יהָ יָלִ֑ינוּ ק֠וֹל יְשׁוֹרֵ֤ר בַּֽחַלּוֹן֙ חֹ֣רֶב בַּסַּ֔ף כִּ֥י אַרְזָ֖ה עֵרָֽה׃
און הױערן אין איר װעלן סטאַדעס, חיות פֿון יעטװעדער מין;אי דער פּעליקאַן אי דער זומפּבושלװעלן נעכטיקן אױף אירע זײַלנקעפּ;קולות װעלן זינגען אין פֿענצטער, אַ חורבן װעט זײַן אױף דער שװעל, װאָרום איר צעדערװערק דעקט מען אָפּ.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.