זֹ֠את הָעִ֤יר הָעַלִּיזָה֙ הַיּוֹשֶׁ֣בֶת לָבֶ֔טַח הָאֹֽמְרָה֙ בִּלְבָבָ֔הּ אֲנִ֖י וְאַפְסִ֣י ע֑וֹד אֵ֣יךְ ׀ הָיְתָ֣ה לְשַׁמָּ֗ה מַרְבֵּץ֙ לַֽחַיָּ֔ה כֹּ֚ל עוֹבֵ֣ר עָלֶ֔יהָ יִשְׁרֹ֖ק יָנִ֥יעַ יָדֽוֹ׃ (ס)
דאָס איז די לוסטיקע שטאָטװאָס איז געזעסן אין זיכערקײט, װאָס האָט געזאָגט אין איר האַרצן:איך, און אחוץ מיר איז מער ניטאָ. װי איז זי געװאָרן צו װיסט, אַ הױעראָרט פֿאַר חיות!איטלעכער װאָס גײט איר פֿאַרבײַ, װעט שמוצערן, װעט װיגן זײַן האַנט.
Jeremiah
Et ainsi ils font de leur pays une désolation, un objet d’éternelles railleries: quiconque passe dans le voisinage est stupéfait et hoche la tête.