וְהָ֣יָה חֶ֗בֶל לִשְׁאֵרִ֛ית בֵּ֥ית יְהוּדָ֖ה עֲלֵיהֶ֣ם יִרְע֑וּן בְּבָתֵּ֣י אַשְׁקְל֗וֹן בָּעֶ֙רֶב֙ יִרְבָּצ֔וּן כִּ֧י יִפְקְדֵ֛ם יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶ֖ם וְשָׁ֥ב שבותם [שְׁבִיתָֽם׃]
און עס װעט זײַן אַ חלקפֿאַר דעם איבערבלײַב פֿון דעם הױז פֿון יהוּדה;זײ װעלן זיך דערױף פֿיטערן;אין די הײַזער פֿון אַשקלון װעלן זײ הױערן אין אָװנט;װאָרום ה׳ זײער גאָט װעט זיך דערמאָנען אָן זײ, און װעט אומקערן זײער געפֿאַנגענשאַפֿט.
Song of Songs
[(The Congregation of Israel says to G-d):] Tell me, [You] whom my soul loves, how will You graze [Your flock among these wolves, the nations of the exile]? How will You make [them] lie down in the afternoon [of the exile? (the afternoon being a particularly difficult time for sheep)]. For why shall I be enwrapped [to the lip like a mourner at the plight of my sheep] among the flocks of Your neighbors [i.e., among the hordes of the nations, who rely on other gods]?