וְאָבִ֨יו וְאִמּ֜וֹ לֹ֣א יָדְע֗וּ כִּ֤י מֵיְהוָה֙ הִ֔יא כִּי־תֹאֲנָ֥ה הֽוּא־מְבַקֵּ֖שׁ מִפְּלִשְׁתִּ֑ים וּבָעֵ֣ת הַהִ֔יא פְּלִשְׁתִּ֖ים מֹשְׁלִ֥ים בְּיִשְׂרָאֵֽל׃ (פ)
און זײַן פֿאָטער און זײַן מוטער האָבן ניט געװוּסט אַז דאָס איז פֿון גאָט, אַז דאָס זוכט ער אַן אױסרעד אױףֿ די פּלִשתּים. און אין יענער צײַט האָבן די פּלִשתּים געװעלטיקט איבער ישׂראל.
II Kings
A la lecture de cette lettre, le roi d’Israël déchira ses vêtements et dit: "Suis-je donc un dieu qui fasse mourir et ressuscite, pour que celui-ci me mande de délivrer quelqu’un de sa lèpre? Mais non, sachez-le bien et prenez-y garde, c’est qu’il me cherche querelle."