עַל־זֹ֡את יִתְפַּלֵּ֬ל כָּל־חָסִ֨יד ׀ אֵלֶיךָ֮ לְעֵ֪ת מְ֫צֹ֥א רַ֗ק לְ֭שֵׁטֶף מַ֣יִם רַבִּ֑ים אֵ֝לָ֗יו לֹ֣א יַגִּֽיעוּ׃
אױף דעם זאָל איטלעכער פֿרומער מתפּלל זײַן צו דיר, אין דער צײַט װאָס מע קען דיך געפֿינען:אַז די גרױסע װאַסערן פֿלײצן איבער, זאָלן זײ צו אים אָבער ניט דערגרײכן.
II Samuel
Dovid said to Gad, "I am in great anguish. Let us fall into the hand of Adonoy because He has much compassion, [but] let me not fall into the hands of man."