וַיִּתְפַּלֵּ֨ל אֶל־יְהוָ֜ה וַיֹּאמַ֗ר אָנָּ֤ה יְהוָה֙ הֲלוֹא־זֶ֣ה דְבָרִ֗י עַד־הֱיוֹתִי֙ עַל־אַדְמָתִ֔י עַל־כֵּ֥ן קִדַּ֖מְתִּי לִבְרֹ֣חַ תַּרְשִׁ֑ישָׁה כִּ֣י יָדַ֗עְתִּי כִּ֤י אַתָּה֙ אֵֽל־חַנּ֣וּן וְרַח֔וּם אֶ֤רֶךְ אַפַּ֙יִם֙ וְרַב־חֶ֔סֶד וְנִחָ֖ם עַל־הָרָעָֽה׃
און ער האָט מתפּֿלל געװען צו גאָט, און האָט געזאָגט: איך בעט דיך, גאָט, זײַנען דאָס ניט געװען מײַנע װערטער, װען איך בין נאָך געװען אױף מײַן ערד? דרום האָב איך זיך געפֿעדערט צו אַנטלױפֿן קײן תַּרשיש, װײַל איך האָב געװוּסט אַז דו ביסט אַ לײַטזעליקער און דערבאַרימדיקער גאָט, אײַנגעהאַלטן אין צאָרן, און רײַך אין גענאָד, און האָסט חרטה אױף דעם בײז.
Targum Jonathan
And he prayed before the LORD and said: “Accept my plea, LORD! Isn’t this what I said would happen upon my land? This is why I hurried to flee to the sea, since I know that You, God, are merciful and compassionate, slow to anger and abounding in doing good, and You turn Your word back from bringing about evil.