בֶּן־אָדָ֗ם יֹ֠שְׁבֵי הֶחֳרָב֨וֹת הָאֵ֜לֶּה עַל־אַדְמַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ אֹמְרִ֣ים לֵאמֹ֔ר אֶחָד֙ הָיָ֣ה אַבְרָהָ֔ם וַיִּירַ֖שׁ אֶת־הָאָ֑רֶץ וַאֲנַ֣חְנוּ רַבִּ֔ים לָ֛נוּ נִתְּנָ֥ה הָאָ֖רֶץ לְמוֹרָשָֽׁה׃ (ס)
מענטשנקינד, די װאָס זיצן אין די דאָזיקע חורבֿותאױף דער ערד פֿון ישׂראל, זאָגן, אַזױ צו זאָגן:אײנער איז געװען אבֿרהם, און ער האָט געאַרבט דאָס לאַנד, און מיר זײַנען פֿיל, איז אונדז דאָס לאַנד אװדאי געגעבן געװאָרן פֿאַר אַ ירושה.
Tosefta Sotah
Rabbi Akiva expounded, behold it says (Ez. 33:24), "Son of man, those who reside in these ruins [of the Land of Israel], etc."*The full verse reads, "Son of man, those who reside in these ruins of the Land of Israel say, 'Abraham was only one [person] and he inherited the Land. Thus, as for us, who are many, have we not been given the Land as an inheritance?'" And are these words not a kol v'chomer (logical deduction)? Since Abraham, who served only one God, inherited the Land, does it not follow that we, who serve many gods, should also inherit the Land?