תהילים 130

קאַפּיטל 130

א שִׁ֥יר הַֽמַּעֲל֑וֹת מִמַּעֲמַקִּ֖ים קְרָאתִ֣יךָ יְהוָֽה׃

1 אַ געזאַנג פֿון די אַרױפֿגאַנגען. פֿון די טיפֿענישן רוף איך דיך, גאָט.

ב אֲדֹנָי֮ שִׁמְעָ֪ה בְק֫וֹלִ֥י תִּהְיֶ֣ינָה אָ֭זְנֶיךָ קַשֻּׁב֑וֹת לְ֝ק֗וֹל תַּחֲנוּנָֽי׃

2 גאָט, הער צו מײַן קָול;זאָלן דײַנע אױערן זײַן פֿאַרנעמיקצו דעם קָול פֿון מײַנע געבעטן.

ג אִם־עֲוֺנ֥וֹת תִּשְׁמָר־יָ֑הּ אֲ֝דֹנָ֗י מִ֣י יַעֲמֹֽד׃

3 אַז דו, גאָט, זאָלסט אַכטן אױף זינד, װער, גאָט, קען באַשטײן?

ד כִּֽי־עִמְּךָ֥ הַסְּלִיחָ֑ה לְ֝מַ֗עַן תִּוָּרֵֽא׃

4 װאָרום בײַ דיר איז פֿאַרגעבונג, דרום װערסטו געפֿאָרכט.

ה קִוִּ֣יתִי יְ֭הוָה קִוְּתָ֣ה נַפְשִׁ֑י וְֽלִדְבָר֥וֹ הוֹחָֽלְתִּי׃

5 איך האָב געהאָפֿט אױף גאָט,געהאָפֿט האָט מײַן זעל, און אױף זײַן װאָרט האָב איך געהאַרט.

ו נַפְשִׁ֥י לַֽאדֹנָ֑י מִשֹּׁמְרִ֥ים לַ֝בֹּ֗קֶר שֹׁמְרִ֥ים לַבֹּֽקֶר׃

6 מײַן זעל קוקט אױס אױף גאָטמער װי װעכטער אױף פֿרימאָרגן, װעכטער אױפֿן פֿרימאָרגן.

ז יַחֵ֥ל יִשְׂרָאֵ֗ל אֶל־יְה֫וָה כִּֽי־עִם־יְהוָ֥ה הַחֶ֑סֶד וְהַרְבֵּ֖ה עִמּ֣וֹ פְדֽוּת׃

7 האַר, ישׂראל, אױף גאָט, װאָרום בײַ גאָט איז גענאָד, און בײַ אים איז גרױס אױסלײזונג.

ח וְ֭הוּא יִפְדֶּ֣ה אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל מִ֝כֹּ֗ל עֲוֺנֹתָֽיו׃

8 און ער װעט אױסלײזן ישׂראלפֿון אַלע זײַנע זינד.