א לְדָוִ֡ד אֵ֘לֶ֤יךָ יְהוָ֨ה ׀ אֶקְרָ֗א צוּרִי֮ אַֽל־תֶּחֱרַ֪שׁ מִ֫מֶּ֥נִּי פֶּן־תֶּֽחֱשֶׁ֥ה מִמֶּ֑נִּי וְ֝נִמְשַׁ֗לְתִּי עִם־י֥וֹרְדֵי בֽוֹר׃
1 פֿון דָוִדן. צו דיר, גאָט, טו איך רופֿן;מײַן פֿעלדז, זאָלסט ניט טױב זײַן צו מיר, װאָרום אַז דו װעסט שװײַגן צו מיר, װעל איך זײַן געגליכן צו די גענידערטע אין גרוב.