תהילים 30

קאַפּיטל 30

א מִזְמ֡וֹר שִׁיר־חֲנֻכַּ֖ת הַבַּ֣יִת לְדָוִֽד׃

1 אַ מזמור; אַ געזאַנג צו דער באַנײַונג פֿון טעמפּל פֿון דָוִדן.

ב אֲרוֹמִמְךָ֣ יְ֭הוָה כִּ֣י דִלִּיתָ֑נִי וְלֹא־שִׂמַּ֖חְתָּ אֹיְבַ֣י לִֽי׃

2 איך דערהײב דיך, גאָט, װאָרום האָסט מיך אױפֿגעריכט, און ניט דערפֿרײט מײַנע פֿײַנט איבער מיר.

ג יְהוָ֥ה אֱלֹהָ֑י שִׁוַּ֥עְתִּי אֵ֝לֶ֗יךָ וַתִּרְפָּאֵֽנִי׃

3 ה׳ מײַן גאָט, איך האָב געשריִען צו דיר, און האָסט מיך געהײלט.

ד יְֽהוָ֗ה הֶֽעֱלִ֣יתָ מִן־שְׁא֣וֹל נַפְשִׁ֑י חִ֝יִּיתַ֗נִי מיורדי־[מִיָּֽרְדִי־] בֽוֹר׃

4 גאָט, האָסט אַרױפֿגעבראַכט פֿון אונטערערד מײַן זעל, האָסט מיך אױפֿגעלעבט, איך זאָל ניט נידערן אין גרוב.

ה זַמְּר֣וּ לַיהוָ֣ה חֲסִידָ֑יו וְ֝הוֹד֗וּ לְזֵ֣כֶר קָדְשֽׁוֹ׃

5 זינגט צו גאָט, זײַנע פֿרומע, און דאַנקט זײַן הײליקער געדעכעניש.

ו כִּ֤י רֶ֨גַע ׀ בְּאַפּוֹ֮ חַיִּ֪ים בִּרְצ֫וֹנ֥וֹ בָּ֭עֶרֶב יָלִ֥ין בֶּ֗כִי וְלַבֹּ֥קֶר רִנָּֽה׃

6 װאָרום אַ רגע איז זײַן צאָרן, אַ לעבן זײַן גוטװיליקײט. איבער נאַכט בלײַבט געװײן, און פֿרימאָרגנס איז געזאַנג.

ז וַ֭אֲנִי אָמַ֣רְתִּי בְשַׁלְוִ֑י בַּל־אֶמּ֥וֹט לְעוֹלָֽם׃

7 און איך האָב געװעסט געזאָגט אין מײַן שַלוה:איך װעל ניט אומפֿאַלן קײן מאָל.

ח יְֽהוָ֗ה בִּרְצוֹנְךָ֮ הֶעֱמַ֪דְתָּה לְֽהַרְרִ֫י עֹ֥ז הִסְתַּ֥רְתָּ פָנֶ֗יךָ הָיִ֥יתִי נִבְהָֽל׃

8 אין דײַן גוטװיליקײט, גאָט, האָסטו געהאַט אױפֿגעשטעלט פֿעסט מײַן באַרג –האָסטו פֿאַרבאָרגן דײַן פּנים, און איך בין דערשראָקן געװאָרן.

ט אֵלֶ֣יךָ יְהוָ֣ה אֶקְרָ֑א וְאֶל־אֲ֝דֹנָ֗י אֶתְחַנָּֽן׃

9 צו דיר, גאָט, פֿלעג איך רופֿן, און צו גאָט פֿלעג איך בעטן:

י מַה־בֶּ֥צַע בְּדָמִי֮ בְּרִדְתִּ֪י אֶ֫ל־שָׁ֥חַת הֲיוֹדְךָ֥ עָפָ֑ר הֲיַגִּ֥יד אֲמִתֶּֽךָ׃

10 „װאָסער געװין איז אין מײַן בלוט, אַז איך װעל נידערן אין גרוב?קען דיך לױבן דער שטױב?קען ער דערצײלן דײַן אמת?

יא שְׁמַע־יְהוָ֥ה וְחָנֵּ֑נִי יְ֝הוָה הֱ‍ֽיֵה־עֹזֵ֥ר לִֽי׃

11 הער, גאָט, און לײַטזעליק מיך, גאָט, זײַ מיר אַ העלפֿער. ”

יב הָפַ֣כְתָּ מִסְפְּדִי֮ לְמָח֪וֹל לִ֥י פִּתַּ֥חְתָּ שַׂקִּ֑י וַֽתְּאַזְּרֵ֥נִי שִׂמְחָֽה׃

12 האָסטו מיר פֿאַרקערט מײַן קלאָג אין טאַנץ, האָסט אָפּגעבונדן מײַן זאַקקלײד, און מיך אָנגעגורט מיט פֿרײד;

יג לְמַ֤עַן ׀ יְזַמֶּרְךָ֣ כָ֭בוֹד וְלֹ֣א יִדֹּ֑ם יְהוָ֥ה אֱ֝לֹהַ֗י לְעוֹלָ֥ם אוֹדֶֽךָּ׃

13 דרום װעט דיך באַזינגען די זעל, און ניט שװײַגן. ה׳ מײַן גאָט, אײביק װעל איך דיר דאַנקען.