תהילים 44

קאַפּיטל 44

א לַמְנַצֵּ֬חַ לִבְנֵי־קֹ֬רַח מַשְׂכִּֽיל׃
1 פֿאַר דעם געזאַנגמײַסטער; פֿון די קינדער פֿון קֹרַח אַ באַטראַכטונג.
ב אֱלֹהִ֤ים ׀ בְּאָזְנֵ֬ינוּ שָׁמַ֗עְנוּ אֲבוֹתֵ֥ינוּ סִפְּרוּ־לָ֑נוּ פֹּ֥עַל פָּעַ֥לְתָּ בִֽ֝ימֵיהֶ֗ם בִּ֣ימֵי קֶֽדֶם׃
2 גאָט, מיט אונדזערע אױערן האָבן מיר געהערט, אונדזערע עלטערן האָבן אונדז דערצײלט, די טוּונג װאָס דו האָסט געטאָן אין זײערע טעג, אין די טעג פֿון פֿאַרצײַטן.
ג אַתָּ֤ה ׀ יָדְךָ֡ גּוֹיִ֣ם ה֭וֹרַשְׁתָּ וַתִּטָּעֵ֑ם תָּרַ֥ע לְ֝אֻמִּ֗ים וַֽתְּשַׁלְּחֵֽם׃
3 דו מיט דײַן האַנט האָסט פֿעלקער פֿאַרטריבן, און זײ האָסטו אײַנגעפֿלאַנצט, האָסט צעבראָכן אומות, און זײ האָסטו אױסגעשפּרײט.
ד כִּ֤י לֹ֪א בְחַרְבָּ֡ם יָ֥רְשׁוּ אָ֗רֶץ וּזְרוֹעָם֮ לֹא־הוֹשִׁ֪יעָ֫ה לָּ֥מוֹ כִּֽי־יְמִֽינְךָ֣ וּ֭זְרוֹעֲךָ וְא֥וֹר פָּנֶ֗יךָ כִּ֣י רְצִיתָֽם׃
4 װאָרום ניט מיט זײער שװערד האָבן זײ געאַרבט דאָס לאַנד, און ניט זײער אָרעם האָט זײ געהאָלפֿן, נאָר דײַן רעכטע האַנט און דײַן אָרעם, און דאָס ליכט פֿון דײַן פּנים, װײַל דו האָסט זײ באַװיליקט.
ה אַתָּה־ה֣וּא מַלְכִּ֣י אֱלֹהִ֑ים צַ֝וֵּ֗ה יְשׁוּע֥וֹת יַעֲקֹֽב׃
5 דו ביסט מײַן קיניג, גאָט;באַפֿעל די ישועה פֿון יעקבֿ.
ו בְּ֭ךָ צָרֵ֣ינוּ נְנַגֵּ֑חַ בְּ֝שִׁמְךָ֗ נָב֥וּס קָמֵֽינוּ׃
6 מיט דיר שטױסן מיר אונדזערע פֿײַנט, מיט דײַן נאָמען צעטרעטן מיר אונדזערע קעגנשטײער.
ז כִּ֤י לֹ֣א בְקַשְׁתִּ֣י אֶבְטָ֑ח וְ֝חַרְבִּ֗י לֹ֣א תוֹשִׁיעֵֽנִי׃
7 װאָרום ניט אױף מײַן בױגן פֿאַרזיכער איך מיך, און מײַן שװערד קען מיך ניט העלפֿן.
ח כִּ֣י ה֭וֹשַׁעְתָּנוּ מִצָּרֵ֑ינוּ וּמְשַׂנְאֵ֥ינוּ הֱבִישֽׁוֹתָ׃
8 נײַערט דו האָסט אונדז געהאָלפֿן פֿון אונדזערע פֿײַנט, און אונדזערע שָׂונאים צו שאַנד געמאַכט.
ט בֵּֽ֭אלֹהִים הִלַּלְ֣נוּ כָל־הַיּ֑וֹם וְשִׁמְךָ֓ ׀ לְעוֹלָ֖ם נוֹדֶ֣ה סֶֽלָה׃
9 מיט גאָט האָבן מיר זיך גערימט אַ גאַנצן טאָג, און דײַן נאָמען לױבן מיר אײביק. סֶלָה.
י אַף־זָ֭נַחְתָּ וַתַּכְלִימֵ֑נוּ וְלֹא־תֵ֝צֵ֗א בְּצִבְאוֹתֵֽינוּ׃
10 אָבער האָסט פֿאַרלאָזן און פֿאַרשעמט אונדז, און גײסט ניט אַרױס מיט אונדזערע מחנות.
יא תְּשִׁיבֵ֣נוּ אָ֭חוֹר מִנִּי־צָ֑ר וּ֝מְשַׂנְאֵ֗ינוּ שָׁ֣סוּ לָֽמוֹ׃
11 מאַכסט אונדז צוריקגײן פֿאַרן פֿײַנט, און אונדזערע שָׂונאים רױבן זיך אָן.
יב תִּ֭תְּנֵנוּ כְּצֹ֣אן מַאֲכָ֑ל וּ֝בַגּוֹיִ֗ם זֵרִיתָֽנוּ׃
12 האָסט אונדז אָפּגעגעבן װי שאָף צום עסן, און צװישן די פֿעלקער האָסטו אונדז צעשפּרײט.
יג תִּמְכֹּֽר־עַמְּךָ֥ בְלֹא־ה֑וֹן וְלֹ֥א־רִ֝בִּ֗יתָ בִּמְחִירֵיהֶֽם׃
13 האָסט פֿאַרקױפֿט דײַן אומה פֿאַר שפּאָטגעלט, און האָסט ניט הױך געשטעלט זײער מקח.
יד תְּשִׂימֵ֣נוּ חֶ֭רְפָּה לִשְׁכֵנֵ֑ינוּ לַ֥עַג וָ֝קֶ֗לֶס לִסְבִיבוֹתֵֽינוּ׃
14 מאַכסט אונדז צו חרפּה בײַ אונדזערע שכנים, אַ געלעכטער און אַ שפּאָט בײַ אונדזערע אַרומיקע.
טו תְּשִׂימֵ֣נוּ מָ֭שָׁל בַּגּוֹיִ֑ם מְנֽוֹד־רֹ֝֗אשׁ בַּל־אֻמִּֽים׃
15 מאַכסט אונדז פֿאַר אַ שפּריכװאָרט צװישן די פֿעלקער, אַ קאָפּשאָקלעניש צװישן די אומות.
טז כָּל־הַ֭יּוֹם כְּלִמָּתִ֣י נֶגְדִּ֑י וּבֹ֖שֶׁת פָּנַ֣י כִּסָּֽתְנִי׃
16 אַ גאַנצן טאָג איז מײַן שאַנד אַנטקעגן מיר, און די בושה פֿון מײַן פּנים האָט מיך באַדעקט,
יז מִ֭קּוֹל מְחָרֵ֣ף וּמְגַדֵּ֑ף מִפְּנֵ֥י א֝וֹיֵ֗ב וּמִתְנַקֵּֽם׃
17 פֿון קָול פֿון דעם לעסטערער און שענדער, פֿון װעגן דעם פֿײַנט און דעם ראַכענעמער.
יח כָּל־זֹ֣את בָּ֭אַתְנוּ וְלֹ֣א שְׁכַחֲנ֑וּךָ וְלֹֽא־שִׁ֝קַּ֗רְנוּ בִּבְרִיתֶֽךָ׃
18 דאָס אַלץ איז געקומען אױף אונדז, אָבער מיר האָבן ניט פֿאַרגעסן אָן דיר, און ניט געלײקנט אָן דײַן בונד.
יט לֹא־נָס֣וֹג אָח֣וֹר לִבֵּ֑נוּ וַתֵּ֥ט אֲשֻׁרֵ֗ינוּ מִנִּ֥י אָרְחֶֽךָ׃
19 ניט אָפּגעקערט אַהינטער האָט זיך אונדזער האַרץ, אַז אונדזערע טריט זאָלן זיך אָפּנײַגן פֿון דײַן שטעג;
כ כִּ֣י דִ֭כִּיתָנוּ בִּמְק֣וֹם תַּנִּ֑ים וַתְּכַ֖ס עָלֵ֣ינוּ בְצַלְמָֽוֶת׃
20 הגם דו האָסט אונדז פֿאַרשטױסן אין אַן אָרט פֿון שאַקאַלן, און אונדז איבערגעדעקט מיט טױטשאָטן.
כא אִם־שָׁ֭כַחְנוּ שֵׁ֣ם אֱלֹהֵ֑ינוּ וַנִּפְרֹ֥שׂ כַּ֝פֵּ֗ינוּ לְאֵ֣ל זָֽר׃
21 אױב מיר װאָלטן פֿאַרגעסן אָן דעם נאָמען פֿון אונדזער גאָט, און אױסגעשפּרײט אונדזערע הענט צו אַ פֿרעמדן גאָט,
כב הֲלֹ֣א אֱ֭לֹהִים יַֽחֲקָר־זֹ֑את כִּֽי־ה֥וּא יֹ֝דֵ֗עַ תַּעֲלֻמ֥וֹת לֵֽב׃
22 װאָלט דען גאָט דאָס ניט אױספֿאָרשן?װאָרום ער װײס די פֿאַרבאָרגענישן פֿון האַרצן.
כג כִּֽי־עָ֭לֶיךָ הֹרַ֣גְנוּ כָל־הַיּ֑וֹם נֶ֝חְשַׁ֗בְנוּ כְּצֹ֣אן טִבְחָֽה׃
23 יאָ, איבער דיר װערן מיר געהרגעט אַ גאַנצן טאָג, מיר װערן גערעכנט װי שאָף צו דער שחיטה.
כד ע֤וּרָה ׀ לָ֖מָּה תִישַׁ֥ן ׀ אֲדֹנָ֑י הָ֝קִ֗יצָה אַל־תִּזְנַ֥ח לָנֶֽצַח׃
24 דערװעק דיך, פֿאַר װאָס שלאָפֿסטו, גאָט?װאַך אױף, זאָלסט אונדז ניט פֿאַרלאָזן אױף אײביק.
כה לָֽמָּה־פָנֶ֥יךָ תַסְתִּ֑יר תִּשְׁכַּ֖ח עָנְיֵ֣נוּ וְֽלַחֲצֵֽנוּ׃
25 פֿאַר װאָס פֿאַרבאָרגסטו דײַן פּנים, פֿאַרגעסט אונדזער פּײַן און אונדזער קלעם?
כו כִּ֤י שָׁ֣חָה לֶעָפָ֣ר נַפְשֵׁ֑נוּ דָּבְקָ֖ה לָאָ֣רֶץ בִּטְנֵֽנוּ׃
26 װאָרום געבױגן צום שטױב איז אונדזער זעל, באַהעפֿט צו דער ערד איז אונדזער לײַב.
כז ק֭וּמָֽה עֶזְרָ֣תָה לָּ֑נוּ וּ֝פְדֵ֗נוּ לְמַ֣עַן חַסְדֶּֽךָ׃
27 שטײ אױף אונדז צו הילף, און לײז אונדז אױס פֿון װעגן דײַן גענאָד.
פֿריִערדיקער קאַפּיטלווײַטערדיקער קאַפּיטל