נחמיה 10

קאַפּיטל 10

א וּבְכָל־זֹ֕את אֲנַ֛חְנוּ כֹּרְתִ֥ים אֲמָנָ֖ה וְכֹתְבִ֑ים וְעַל֙ הֶֽחָת֔וּם שָׂרֵ֥ינוּ לְוִיֵּ֖נוּ כֹּהֲנֵֽינוּ׃

1 אָבער בײַ אַלעם דעם שליסן מיר אַן אָפּמאַך, און שרײַבן זיך אונטער; און אױף דעם געחתמעטן [געשריפֿטס] זײַנען אונדזערע האַרן, אונדזערע לוִיִים, אונדזערע כֹּהנים.

ב וְעַ֖ל הַחֲתוּמִ֑ים נְחֶמְיָ֧ה הַתִּרְשָׁ֛תָא בֶּן־חֲכַלְיָ֖ה וְצִדְקִיָּֽה׃

2 און אױף די געחתמעטע [געשריפֿטסן] זײַנען געװען: נחֶמיָה דער תִּרשָתאָ, דער זון פֿון חכַליָהן, און צִדקִיָה;

ג שְׂרָיָ֥ה עֲזַרְיָ֖ה יִרְמְיָֽה׃

3 שׂרָיָה, עַזַריָה, יִרמיָה;

ד פַּשְׁח֥וּר אֲמַרְיָ֖ה מַלְכִּיָּֽה׃

4 פּשחור, אַמַריָה, מַלכִּיָה;

ה חַטּ֥וּשׁ שְׁבַנְיָ֖ה מַלּֽוּךְ׃

5 חַטוש, שבֿניָה, מַלוך;

ו חָרִ֥ם מְרֵמ֖וֹת עֹֽבַדְיָֽה׃

6 חָרִם, מרַמוֹת, עוֹבֿדיָה;

ז דָּנִיֵּ֥אל גִּנְּת֖וֹן בָּרֽוּךְ׃

7 דניאל, גִנתוֹן, ברוך;

ח מְשֻׁלָּ֥ם אֲבִיָּ֖ה מִיָּמִֽן׃

8 משולָם, אַבֿיָה, מִיָמִן;

ט מַֽעַזְיָ֥ה בִלְגַּ֖י שְׁמַֽעְיָ֑ה אֵ֖לֶּה הַכֹּהֲנִֽים׃ (ס)

9 מַעַזיָה, בלגַי, שמַעיָה. דאָס זײַנען די כֹּהנים.

י וְֽהַלְוִיִּ֑ם וְיֵשׁ֙וּעַ֙ בֶּן־אֲזַנְיָ֔ה בִּנּ֕וּי מִבְּנֵ֥י חֵנָדָ֖ד קַדְמִיאֵֽל׃

10 און די לוִיִים: יֵשועַ דער זון פֿון אַזַניָהן, בנױ פֿון די קינדער פֿון חֵנָדָד, קַדמיאֵל;

יא וַאֲחֵיהֶ֑ם שְׁבַנְיָ֧ה הֽוֹדִיָּ֛ה קְלִיטָ֖א פְּלָאיָ֥ה חָנָֽן׃

11 און זײערע ברידער: שבֿניָה, הוֹדִיָה, קליטאָ, פּלאָיָה, חָנָן;

יב מִיכָ֥א רְח֖וֹב חֲשַׁבְיָֽה׃

12 מיכאָ, רחובֿ, חשַבֿיָה;

יג זַכּ֥וּר שֵׁרֵֽבְיָ֖ה שְׁבַנְיָֽה׃

13 זַכְּור, שֵרֵבֿיָה, שבֿניָה;

יד הוֹדִיָּ֥ה בָנִ֖י בְּנִֽינוּ׃ (ס)

14 הוֹדִיָה, בני, בנינו.

טו רָאשֵׁ֖י הָעָ֑ם פַּרְעֹשׁ֙ פַּחַ֣ת מוֹאָ֔ב עֵילָ֥ם זַתּ֖וּא בָּנִֽי׃

15 די הױפּטן פֿון דעם פֿאָלק: פּרעוֹש, פּחת-מוֹאָבֿ, עֵילָם, זַתּוא, בני;

טז בֻּנִּ֥י עַזְגָּ֖ד בֵּבָֽי׃

16 בוני, עַזגָד, בבֿי;

יז אֲדֹנִיָּ֥ה בִגְוַ֖י עָדִֽין׃

17 אַדוֹנִיָה, בגוַי, עָדין;

יח אָטֵ֥ר חִזְקִיָּ֖ה עַזּֽוּר׃

18 אָטֵר, חִזקִיָה, עַזור;

יט הוֹדִיָּ֥ה חָשֻׁ֖ם בֵּצָֽי׃

19 הוֹדִיָה, חָשום, בצָי;

כ חָרִ֥יף עֲנָת֖וֹת נובי [נֵיבָֽי׃]

20 חָריף, עַנָתוֹת, נֵיבֿי;

כא מַגְפִּיעָ֥שׁ מְשֻׁלָּ֖ם חֵזִֽיר׃

21 מַגפּיעָש, משולָם, חֵזיר;

כב מְשֵׁיזַבְאֵ֥ל צָד֖וֹק יַדּֽוּעַ׃

22 משֵיזַבֿאֵל, צָדוֹק, יַדועַ;

כג פְּלַטְיָ֥ה חָנָ֖ן עֲנָיָֽה׃

23 פּלַטיָה, חָנָן, עַנָיָה;

כד הוֹשֵׁ֥עַ חֲנַנְיָ֖ה חַשּֽׁוּב׃

24 הוֹשֵעַ, חַנַניָה, חשובֿ;

כה הַלּוֹחֵ֥שׁ פִּלְחָ֖א שׁוֹבֵֽק׃

25 הַלוֹחֵש, פּלחאָ, שוֹבֿק;

כו רְח֥וּם חֲשַׁבְנָ֖ה מַעֲשֵׂיָֽה׃

26 רחום, חַשַבֿנָה, מַעֲשֵׂיָה;

כז וַאֲחִיָּ֥ה חָנָ֖ן עָנָֽן׃

27 און אַחִיָה, חָנָן, עָנָן;

כח מַלּ֥וּךְ חָרִ֖ם בַּעֲנָֽה׃

28 מַלוך, חָרִם, בעֲנָה.

כט וּשְׁאָ֣ר הָעָ֡ם הַכֹּהֲנִ֣ים הַ֠לְוִיִּם הַשּׁוֹעֲרִ֨ים הַמְשֹׁרְרִ֜ים הַנְּתִינִ֗ים וְֽכָל־הַנִּבְדָּ֞ל מֵעַמֵּ֤י הָאֲרָצוֹת֙ אֶל־תּוֹרַ֣ת הָאֱלֹהִ֔ים נְשֵׁיהֶ֖ם בְּנֵיהֶ֣ם וּבְנֹתֵיהֶ֑ם כֹּ֖ל יוֹדֵ֥עַ מֵבִֽין׃

29 און דאָס איבעריקע פֿאָלק, די כֹּהנים, די לוִיִים, די טױערלײַט, די זינגערס, די נתינים, און אַלע װאָס האָבן זיך אָפּגעשײדט פֿון די פֿעלקער פֿון די לענדער צו דער תּוֹרה פֿון גאָט, זײערע װײַבער, זײערע זין, און זײערע טעכטער, איטלעכער װאָס האָט געװוּסט און פֿאַרשטאַנען,

ל מַחֲזִיקִ֣ים עַל־אֲחֵיהֶם֮ אַדִּירֵיהֶם֒ וּבָאִ֞ים בְּאָלָ֣ה וּבִשְׁבוּעָ֗ה לָלֶ֙כֶת֙ בְּתוֹרַ֣ת הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֣ר נִתְּנָ֔ה בְּיַ֖ד מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד־הָֽאֱלֹהִ֑ים וְלִשְׁמ֣וֹר וְלַעֲשׂ֗וֹת אֶת־כָּל־מִצְוֺת֙ יְהוָ֣ה אֲדֹנֵ֔ינוּ וּמִשְׁפָּטָ֖יו וְחֻקָּֽיו׃

30 האָבן זיך געהאַלטן אָן זײערע ברידער, זײערע גרױסע לײַט, און זײ זײַנען אַרײַן אין אַ קללה און אין אַ שבֿועה צו גײן אין דער תּוֹרה פֿון גאָט װאָס איז געגעבן געװאָרן דורך דער האַנט פֿון משה דעם קנעכט פֿון גאָט, און צו היטן און צו טאָן אַלע געבאָט פֿון ה׳ אונדזער האַר, און זײַנע געזעצן און זײַנע חוקים;

לא וַאֲשֶׁ֛ר לֹא־נִתֵּ֥ן בְּנֹתֵ֖ינוּ לְעַמֵּ֣י הָאָ֑רֶץ וְאֶת־בְּנֹ֣תֵיהֶ֔ם לֹ֥א נִקַּ֖ח לְבָנֵֽינוּ׃

31 און אַז מיר זאָלן ניט געבן אונדזערע טעכטער צו די פֿעלקער פֿון לאַנד, און זײערע טעכטער ניט נעמען פֿאַר אונדזערע זין;

לב וְעַמֵּ֣י הָאָ֡רֶץ הַֽמְבִיאִים֩ אֶת־הַמַּקָּח֨וֹת וְכָל־שֶׁ֜בֶר בְּי֤וֹם הַשַּׁבָּת֙ לִמְכּ֔וֹר לֹא־נִקַּ֥ח מֵהֶ֛ם בַּשַּׁבָּ֖ת וּבְי֣וֹם קֹ֑דֶשׁ וְנִטֹּ֛שׁ אֶת־הַשָּׁנָ֥ה הַשְּׁבִיעִ֖ית וּמַשָּׁ֥א כָל־יָֽד׃

32 און די פֿעלקער פֿון לאַנד װאָס ברענגען סחוֹרות און אַלערלײ תּבֿואה אין טאָג פֿון שבת צו פֿאַרקױפֿן, זאָלן מיר פֿון זײ ניט קױפֿן אום שבת אָדער אין אַ הײליקן טאָג; און אַז מיר זאָלן אָפּלאָזן דאָס פֿעלד אין זיבעטן יאָר, און איטלעכן חובֿ.

לג וְהֶעֱמַ֤דְנוּ עָלֵ֙ינוּ֙ מִצְוֺ֔ת לָתֵ֥ת עָלֵ֛ינוּ שְׁלִשִׁ֥ית הַשֶּׁ֖קֶל בַּשָּׁנָ֑ה לַעֲבֹדַ֖ת בֵּ֥ית אֱלֹהֵֽינוּ׃

33 און מיר האָבן געשטעלט אױף אונדז אַ מִצװה, אַרױפֿצולײגן אױף זיך אַ דריטל שֶקל אַ יאָר פֿאַר דעם דינסט פֿון אונדזער גאָטס הױז,

לד לְלֶ֣חֶם הַֽמַּעֲרֶ֡כֶת וּמִנְחַ֣ת הַתָּמִ֣יד וּלְעוֹלַ֣ת הַ֠תָּמִיד הַשַּׁבָּת֨וֹת הֶחֳדָשִׁ֜ים לַמּוֹעֲדִ֗ים וְלַקֳּדָשִׁים֙ וְלַ֣חַטָּא֔וֹת לְכַפֵּ֖ר עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל וְכֹ֖ל מְלֶ֥אכֶת בֵּית־אֱלֹהֵֽינוּ׃ (ס)

34 פֿאַר דעם אױסגעלײגטן ברױט, און דעם שטענדיקן שפּײַזאָפּפֿער, און פֿאַר דעם שטענדיק בראַנדאָפּפֿער פֿון די שבתים, פֿון ראש-חוֹדש, פֿאַר די יָום-טוֹבֿים; און פֿאַר די געהײליקטע קרבנות, און פֿאַר די זינדאָפּפֿער מכפּר צו זײַן אױף ישׂראל, און פֿאַר דער גאַנצער אַרבעט פֿון אונדזער גאָטס הױז.

לה וְהַגּוֹרָל֨וֹת הִפַּ֜לְנוּ עַל־קֻרְבַּ֣ן הָעֵצִ֗ים הַכֹּהֲנִ֣ים הַלְוִיִּם֮ וְהָעָם֒ לְ֠הָבִיא לְבֵ֨ית אֱלֹהֵ֧ינוּ לְבֵית־אֲבֹתֵ֛ינוּ לְעִתִּ֥ים מְזֻמָּנִ֖ים שָׁנָ֣ה בְשָׁנָ֑ה לְבַעֵ֗ר עַל־מִזְבַּח֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ כַּכָּת֖וּב בַּתּוֹרָֽה׃

35 און מיר האָבן גוֹרל געװאָרפֿן, די כֹּהנים, די לוִיִים, און דאָס פֿאָלק, װעגן דער גאָב פֿון האָלץ צו ברענגען אין הױז פֿון אונדזער גאָט לױט אונדזערע פֿאָטערהײַזער אין געשטעלטע צײַטן יאָר אין יאָר, אױף צו ברענען אױף דעם מזבח פֿון ה׳ אונדזער גאָט, אַזױ װי עס שטײט געשריבן אין דער תּוֹרה.

לו וּלְהָבִ֞יא אֶת־בִּכּוּרֵ֣י אַדְמָתֵ֗נוּ וּבִכּוּרֵ֛י כָּל־פְּרִ֥י כָל־עֵ֖ץ שָׁנָ֣ה בְשָׁנָ֑ה לְבֵ֖ית יְהוָֽה׃

36 און צו ברענגען די ערשטצײַטיקע פֿון אונדזער ערד, און די ערשטצײַטיקע פֿון יעטװעדער פֿרוכט פֿון אַלערלײ בײמער, יאָר אין יאָר, אין הױז פֿון גאָט;

לז וְאֶת־בְּכֹר֤וֹת בָּנֵ֙ינוּ֙ וּבְהֶמְתֵּ֔ינוּ כַּכָּת֖וּב בַּתּוֹרָ֑ה וְאֶת־בְּכוֹרֵ֨י בְקָרֵ֜ינוּ וְצֹאנֵ֗ינוּ לְהָבִיא֙ לְבֵ֣ית אֱלֹהֵ֔ינוּ לַכֹּ֣הֲנִ֔ים הַמְשָׁרְתִ֖ים בְּבֵ֥ית אֱלֹהֵֽינוּ׃

37 און די בכוֹרים פֿון אונדזערע זין, און פֿון אונדזערע בהמות, אַזױ װי עס שטײט געשריבן אין דער תּוֹרה, און די בכוֹרים פֿון אונדזערע רינדער און אונדזערע שאָף, צו ברענגען אין הױז פֿון אונדזער גאָט, צו די כֹּהנים װאָס באַדינען אין הױז פֿון אונדזער גאָט.

לח וְאֶת־רֵאשִׁ֣ית עֲרִיסֹתֵ֣ינוּ וּ֠תְרוּמֹתֵינוּ וּפְרִ֨י כָל־עֵ֜ץ תִּיר֣וֹשׁ וְיִצְהָ֗ר נָבִ֤יא לַכֹּהֲנִים֙ אֶל־לִשְׁכ֣וֹת בֵּית־אֱלֹהֵ֔ינוּ וּמַעְשַׂ֥ר אַדְמָתֵ֖נוּ לַלְוִיִּ֑ם וְהֵם֙ הַלְוִיִּ֔ם הַֽמְעַשְּׂרִ֔ים בְּכֹ֖ל עָרֵ֥י עֲבֹדָתֵֽנוּ׃

38 און אַז דאָס ערשטע פֿון אונדזערע טײגמולטערס, און אונדזערע אָפּשײדונגען, און פֿון דער פֿרוכט פֿון אַלערלײ בײמער, פֿון װײַן און אײל, זאָלן מיר ברענגען צו די כֹּהנים אין די קאַמערן פֿון דעם הױז פֿון אונדזער גאָט; און דעם מעשׂר פֿון אונדזער ערד צו די לוִיִים; װאָרום זײ, די לוִיִים, נעמען דעם מעשׂר אין אַלע אונדזערע אַקערשטעט.

לט וְהָיָ֨ה הַכֹּהֵ֧ן בֶּֽן־אַהֲרֹ֛ן עִם־הַלְוִיִּ֖ם בַּעְשֵׂ֣ר הַלְוִיִּ֑ם וְהַלְוִיִּ֞ם יַעֲל֨וּ אֶת־מַעֲשַׂ֤ר הַֽמַּעֲשֵׂר֙ לְבֵ֣ית אֱלֹהֵ֔ינוּ אֶל־הַלְּשָׁכ֖וֹת לְבֵ֥ית הָאוֹצָֽר׃

39 און דער כֹּהן, דער זון פֿון אַהרן, זאָל זײַן מיט די לוִיִים, װען די לוִיִים נעמען מעשׂר; און די לוִיִים זאָלן אַרױפֿברענגען דעם מעשׂר פֿון מעשׂר אין הױז פֿון אונדזער גאָט, אין די קאַמערן פֿון דעם שאַצהױז.

מ כִּ֣י אֶל־הַ֠לְּשָׁכוֹת יָבִ֨יאוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֜ל וּבְנֵ֣י הַלֵּוִ֗י אֶת־תְּרוּמַ֣ת הַדָּגָן֮ הַתִּיר֣וֹשׁ וְהַיִּצְהָר֒ וְשָׁם֙ כְּלֵ֣י הַמִּקְדָּ֔שׁ וְהַכֹּהֲנִים֙ הַמְשָׁ֣רְתִ֔ים וְהַשּׁוֹעֲרִ֖ים וְהַמְשֹׁרְרִ֑ים וְלֹ֥א נַעֲזֹ֖ב אֶת־בֵּ֥ית אֱלֹהֵֽינוּ׃

40 װאָרום די קינדער פֿון ישׂראל און די קינדער פֿון לֵוִי זאָלן ברענגען די אָפּשײדונג פֿון תּבֿואה, װײַן, און אײל, אין די קאַמערן װאָס דאָרטן זײַנען די זאַכן פֿון הײליקטום, און פֿון די כֹּהנים װאָס באַדינען, און פֿון די טױערלײַט, און פֿון די זינגערס; און מיר זאָלן ניט פֿאַרלאָזן דאָס הױז פֿון אונדזער גאָט.

פֿריִערדיקער קאַפּיטל ווײַטערדיקער קאַפּיטל