נחמיה 9

קאַפּיטל 9

א וּבְיוֹם֩ עֶשְׂרִ֨ים וְאַרְבָּעָ֜ה לַחֹ֣דֶשׁ הַזֶּ֗ה נֶאֶסְפ֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ בְּצ֣וֹם וּבְשַׂקִּ֔ים וַאֲדָמָ֖ה עֲלֵיהֶֽם׃

1 און אין פֿיר און צװאַנציקסטן טאָג פֿון דעם דאָזיקן חוֹדש האָבן זיך אײַנגעזאַמלט די קינדער פֿון ישׂראל מיט פֿאַסטן, און מיט זאַק און ערד אױף זיך.

ב וַיִּבָּֽדְלוּ֙ זֶ֣רַע יִשְׂרָאֵ֔ל מִכֹּ֖ל בְּנֵ֣י נֵכָ֑ר וַיַּעַמְד֗וּ וַיִּתְוַדּוּ֙ עַל־חַטֹּ֣אתֵיהֶ֔ם וַעֲוֺנ֖וֹת אֲבֹתֵיהֶֽם׃

2 און די קינדער פֿון ישׂראל האָבן זיך אָפּגעשײדט פֿון אַלע פֿרעמדגעבאָרענע, און זײ זײַנען געשטאַנען און האָבן זיך מתװדה געװען אױף זײערע זינד, און די פֿאַרברעכן פֿון זײערע עלטערן.

ג וַיָּק֙וּמוּ֙ עַל־עָמְדָ֔ם וַֽיִּקְרְא֗וּ בְּסֵ֨פֶר תּוֹרַ֧ת יְהוָ֛ה אֱלֹהֵיהֶ֖ם רְבִעִ֣ית הַיּ֑וֹם וּרְבִעִית֙ מִתְוַדִּ֣ים וּמִֽשְׁתַּחֲוִ֔ים לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃ (פ)

3 און זײ זײַנען געשטאַנען אױף זײער אָרט און האָבן געלײענט אין דעם בוך פֿון דער תּוֹרה פֿון ה׳ זײער גאָט אַ פֿערטל טאָג, און אַ פֿערטל טאָג האָבן זײ זיך מתװדה געװען, און זיך געבוקט צו ה׳ זײער גאָט.

ד וַיָּ֜קָם עַֽל־מַֽעֲלֵ֣ה הַלְוִיִּ֗ם יֵשׁ֨וּעַ וּבָנִ֜י קַדְמִיאֵ֧ל שְׁבַנְיָ֛ה בֻּנִּ֥י שֵׁרֵבְיָ֖ה בָּנִ֣י כְנָ֑נִי וַֽיִּזְעֲקוּ֙ בְּק֣וֹל גָּד֔וֹל אֶל־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃

4 און יֵשועַ, און בני, קַדמיאֵל, שבֿניָה, בוני, שֵרֵבֿיָה, בני, כּנָני, האָבן זיך אױפֿגעשטעלט אױף דער בימה פֿון די לוִיִים, און זײ האָבן געשריען אױף אַ הױכן קָול צו ה׳ זײער גאָט.

ה וַיֹּאמְר֣וּ הַלְוִיִּ֡ם יֵשׁ֣וּעַ וְ֠קַדְמִיאֵל בָּנִ֨י חֲשַׁבְנְיָ֜ה שֵׁרֵֽבְיָ֤ה הֽוֹדִיָּה֙ שְׁבַנְיָ֣ה פְתַֽחְיָ֔ה ק֗וּמוּ בָּרֲכוּ֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם מִן־הָעוֹלָ֖ם עַד־הָעוֹלָ֑ם וִיבָֽרְכוּ֙ שֵׁ֣ם כְּבוֹדֶ֔ךָ וּמְרוֹמַ֥ם עַל־כָּל־בְּרָכָ֖ה וּתְהִלָּֽה׃

5 און די לוִיִים, יֵשועַ, און קַדמיאֵל, בני, חַשַבֿניָה, שֵרֵבֿיָה, הוֹדִיָה, שבֿניָה, פּתַחיָה, האָבן געזאָגט: שטײט אױף, לױבט ה׳ אײַער גאָט פֿון אײביק ביז אײביק; און לאָז מען לױבן דײַן פּראַכטיקן נאָמען װאָס איז דערהױבן איבער יעטװעדער לױב און רימונג.

ו אַתָּה־ה֣וּא יְהוָה֮ לְבַדֶּךָ֒ את [אַתָּ֣ה] עָשִׂ֡יתָ אֶֽת־הַשָּׁמַיִם֩ שְׁמֵ֨י הַשָּׁמַ֜יִם וְכָל־צְבָאָ֗ם הָאָ֜רֶץ וְכָל־אֲשֶׁ֤ר עָלֶ֙יהָ֙ הַיַּמִּים֙ וְכָל־אֲשֶׁ֣ר בָּהֶ֔ם וְאַתָּ֖ה מְחַיֶּ֣ה אֶת־כֻּלָּ֑ם וּצְבָ֥א הַשָּׁמַ֖יִם לְךָ֥ מִשְׁתַּחֲוִֽים׃

6 דו ה׳ ביסט אַלײן; דו האָסט געמאַכט די הימלען, די הימלען פֿון די הימלען, און זײער גאַנצן חיל, די ערד און אַלץ װאָס אױף איר, די ימען און אַלץ װאָס אין זײ, און דו האַלטסט זײ אַלעמען אױף, און דער חיל פֿון הימל בוקט זיך צו דיר.

ז אַתָּה־הוּא֙ יְהוָ֣ה הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֤ר בָּחַ֙רְתָּ֙ בְּאַבְרָ֔ם וְהוֹצֵאת֖וֹ מֵא֣וּר כַּשְׂדִּ֑ים וְשַׂ֥מְתָּ שְּׁמ֖וֹ אַבְרָהָֽם׃

7 דו ביסט ה׳ דער גאָט װאָס האָסט אױסדערװײלט אַבֿרָמען, און אים אַרױסגעצױגן פֿון אור-כַּשׂדים, און געמאַכט זײַן נאָמען אַבֿרָהָם.

ח וּמָצָ֣אתָ אֶת־לְבָבוֹ֮ נֶאֱמָ֣ן לְפָנֶיךָ֒ וְכָר֨וֹת עִמּ֜וֹ הַבְּרִ֗ית לָתֵ֡ת אֶת־אֶרֶץ֩ הַכְּנַעֲנִ֨י הַחִתִּ֜י הָאֱמֹרִ֧י וְהַפְּרִזִּ֛י וְהַיְבוּסִ֥י וְהַגִּרְגָּשִׁ֖י לָתֵ֣ת לְזַרְע֑וֹ וַתָּ֙קֶם֙ אֶת־דְּבָרֶ֔יךָ כִּ֥י צַדִּ֖יק אָֽתָּה׃

8 און האָסט געפֿונען זײַן האַרץ געטרײַ פֿאַר דיר, און האָסט געשלאָסן מיט אים אַ בונד צו געבן דאָס לאַנד פֿון דעם כּנַעֲני, דעם חִתּי, דעם אֶמוֹרי, און דעם פּרִזי, און דעם יבֿוסי, און דעם גִרגָשי – עס צו געבן צו זײַן זאָמען; און האָסט מקיים געװען דײַנע װערטער, װאָרום אַ גערעכטער ביסטו.

ט וַתֵּ֛רֶא אֶת־עֳנִ֥י אֲבֹתֵ֖ינוּ בְּמִצְרָ֑יִם וְאֶת־זַעֲקָתָ֥ם שָׁמַ֖עְתָּ עַל־יַם־סֽוּף׃

9 און דו האָסט געזען די פּײַן פֿון אונדזערע עלטערן אין מִצרַיִם, און האָסט געהערט זײער געשרײ בײַם ים-סוף.

י וַ֠תִּתֵּן אֹתֹ֨ת וּמֹֽפְתִ֜ים בְּפַרְעֹ֤ה וּבְכָל־עֲבָדָיו֙ וּבְכָל־עַ֣ם אַרְצ֔וֹ כִּ֣י יָדַ֔עְתָּ כִּ֥י הֵזִ֖ידוּ עֲלֵיהֶ֑ם וַתַּֽעַשׂ־לְךָ֥ שֵׁ֖ם כְּהַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃

10 און האָסט געמאַכט צײכנס און װוּנדער אױף פּרעהן, און אױף אַלע זײַנע קנעכט, און אױף דעם גאַנצן פֿאָלק פֿון זײַן לאַנד, װאָרום האָסט געװוּסט, אַז זײ האָבן געמוטװיליקט איבער זײ; און האָסט דיר געמאַכט אַ נאָמען אַזױ װי הײַנטיקן טאָג.

יא וְהַיָּם֙ בָּקַ֣עְתָּ לִפְנֵיהֶ֔ם וַיַּֽעַבְר֥וּ בְתוֹךְ־הַיָּ֖ם בַּיַּבָּשָׁ֑ה וְֽאֶת־רֹ֨דְפֵיהֶ֜ם הִשְׁלַ֧כְתָּ בִמְצוֹלֹ֛ת כְּמוֹ־אֶ֖בֶן בְּמַ֥יִם עַזִּֽים׃

11 און דעם ים האָסטו געשפּאָלטן פֿאַר זײ, און זײ זײַנען דורכגעגאַנגען אין מיטן אים אין טריקעניש און זײערע נאָכיאָגער האָסטו אַרײַנגעװאָרפֿן אין די טיפֿענישן אַזױ װי אַ שטײן אין מאַכטיקע װאַסערן.

יב וּבְעַמּ֣וּד עָנָ֔ן הִנְחִיתָ֖ם יוֹמָ֑ם וּבְעַמּ֥וּד אֵשׁ֙ לַ֔יְלָה לְהָאִ֣יר לָהֶ֔ם אֶת־הַדֶּ֖רֶךְ אֲשֶׁ֥ר יֵֽלְכוּ־בָֽהּ׃

12 און מיט אַ זײַל פֿון װאָלקן האָסטו זײ געפֿירט בײַ טאָג, און מיט אַ זײַל פֿון פֿײַער בײַ נאַכט, כּדי זײ צו לײַכטן דעם װעג װאָס זײ זאָלן אױף אים גײן.

יג וְעַ֤ל הַר־סִינַי֙ יָרַ֔דְתָּ וְדַבֵּ֥ר עִמָּהֶ֖ם מִשָּׁמָ֑יִם וַתִּתֵּ֨ן לָהֶ֜ם מִשְׁפָּטִ֤ים יְשָׁרִים֙ וְתוֹר֣וֹת אֱמֶ֔ת חֻקִּ֥ים וּמִצְוֺ֖ת טוֹבִֽים׃

13 און אױפֿן באַרג סינַי האָסטו אַראָפּגענידערט, און גערעדט צו זײ פֿון הימל, און האָסט זײ געגעבן ריכטיקע געזעצן, און אמתע לערנונגען, גוטע חוקים און געבאָט.

יד וְאֶת־שַׁבַּ֥ת קָדְשְׁךָ֖ הוֹדַ֣עַתָ לָהֶ֑ם וּמִצְו֤וֹת וְחֻקִּים֙ וְתוֹרָ֔ה צִוִּ֣יתָ לָהֶ֔ם בְּיַ֖ד מֹשֶׁ֥ה עַבְדֶּֽךָ׃

14 און דײַן הײליקן שבת האָסטו זײ געלאָזט װיסן, און האָסט זײ באַפֿױלן געבאָט און געזעצן און אַ תּוֹרה דורך משה דײַן קנעכט.

טו וְ֠לֶחֶם מִשָּׁמַ֜יִם נָתַ֤תָּה לָהֶם֙ לִרְעָבָ֔ם וּמַ֗יִם מִסֶּ֛לַע הוֹצֵ֥אתָ לָהֶ֖ם לִצְמָאָ֑ם וַתֹּ֣אמֶר לָהֶ֗ם לָבוֹא֙ לָרֶ֣שֶׁת אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־נָשָׂ֥אתָ אֶת־יָדְךָ֖ לָתֵ֥ת לָהֶֽם׃

15 און ברױט פֿון הימל האָסטו זײ געגעבן פֿאַר זײער הונגער, און װאַסער האָסטו זײ פֿון פֿעלז אַרױסגעצױגן פֿאַר זײער דאָרשט, און האָסט זײ געהײסן קומען אַרבן דאָס לאַנד װאָס דו האָסט אױפֿגעהױבן דײַן האַנט זײ צו געבן.

טז וְהֵ֥ם וַאֲבֹתֵ֖ינוּ הֵזִ֑ידוּ וַיַּקְשׁוּ֙ אֶת־עָרְפָּ֔ם וְלֹ֥א שָׁמְע֖וּ אֶל־מִצְוֺתֶֽיךָ׃

16 אָבער זײ אַזױ װי אונדזערע עלטערן האָבן געמוטװיליקט און האַרט געמאַכט זײער נאַקן, און זײ האָבן ניט צוגעהערט צו דײַנע געבאָט,

יז וַיְמָאֲנ֣וּ לִשְׁמֹ֗עַ וְלֹא־זָכְר֤וּ נִפְלְאֹתֶ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֣יתָ עִמָּהֶ֔ם וַיַּקְשׁוּ֙ אֶת־עָרְפָּ֔ם וַיִּתְּנוּ־רֹ֛אשׁ לָשׁ֥וּב לְעַבְדֻתָ֖ם בְּמִרְיָ֑ם וְאַתָּה֩ אֱל֨וֹהַּ סְלִיח֜וֹת חַנּ֧וּן וְרַח֛וּם אֶֽרֶךְ־אַפַּ֥יִם וְרַב־וחסד [חֶ֖סֶד] וְלֹ֥א עֲזַבְתָּֽם׃

17 און ניט געװאָלט געהאָרכן, און זײ האָבן ניט געדאַכט אָן דײַנע װוּנדער װאָס דו האָסט מיט זײ געטאָן; נאָר זײ האָבן האַרט געמאַכט זײער נאַקן, און געמאַכט אַ הױפּטמאַן זיך אומצוקערן צו זײער קנעכטשאַפֿט אין זײער װידערשפּעניקײט. אָבער דו ביסט אַ גאָט פֿון פֿאַרגעבונג, לײַטזעליק און דערבאַרימדיק, אײַנגעהאַלטן אין צאָרן און רײַך אין גענאָד, און האָסט זײ ניט פֿאַרלאָזן.

יח אַ֗ף כִּֽי־עָשׂ֤וּ לָהֶם֙ עֵ֣גֶל מַסֵּכָ֔ה וַיֹּ֣אמְר֔וּ זֶ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר הֶעֶלְךָ֖ מִמִּצְרָ֑יִם וַֽיַּעֲשׂ֔וּ נֶאָצ֖וֹת גְּדֹלֽוֹת׃

18 אַפֿילו אַז זײ האָבן זיך געמאַכט אַ געגאָסן קאַלב, און זײ האָבן געזאָגט: ”דאָס איז דײַן גאָט װאָס האָט דיך אױפֿגעבראַכט פֿון מִצרַיִם“, און זײ האָבן באַגאַנגען גרױסע לעסטערונגען,

יט וְאַתָּה֙ בְּרַחֲמֶ֣יךָ הָֽרַבִּ֔ים לֹ֥א עֲזַבְתָּ֖ם בַּמִּדְבָּ֑ר אֶת־עַמּ֣וּד הֶ֠עָנָן לֹא־סָ֨ר מֵעֲלֵיהֶ֤ם בְּיוֹמָם֙ לְהַנְחֹתָ֣ם בְּהַדֶּ֔רֶךְ וְאֶת־עַמּ֨וּד הָאֵ֤שׁ בְּלַ֙יְלָה֙ לְהָאִ֣יר לָהֶ֔ם וְאֶת־הַדֶּ֖רֶךְ אֲשֶׁ֥ר יֵֽלְכוּ־בָֽהּ׃

19 האָסטו פֿון דעסט װעגן אין דײַן גרױס דערבאַרימונג זײ ניט פֿאַרלאָזן אין דער מדבר; דער זײַל פֿון װאָלקן האָט זיך ניט אָפּגעטאָן פֿון זײ בײַ טאָג, כּדי זײ צו פֿירן אױפֿן װעג, און דער זײַל פֿון פֿײַער בײַ נאַכט, כּדי זײ צו לײַכטן דעם װעג װאָס זײ זאָלן אױף אים גײן.

כ וְרוּחֲךָ֨ הַטּוֹבָ֔ה נָתַ֖תָּ לְהַשְׂכִּילָ֑ם וּמַנְךָ֙ לֹא־מָנַ֣עְתָּ מִפִּיהֶ֔ם וּמַ֛יִם נָתַ֥תָּה לָהֶ֖ם לִצְמָאָֽם׃

20 און דײַן גוטן גײַסט האָסטו געגעבן, זײ צו קליגן, און דײַן מַן האָסטו ניט פֿאַרמיטן פֿון זײער מױל, און װאַסער האָסטו זײ געגעבן פֿאַר זײער דאָרשט.

כא וְאַרְבָּעִ֥ים שָׁנָ֛ה כִּלְכַּלְתָּ֥ם בַּמִּדְבָּ֖ר לֹ֣א חָסֵ֑רוּ שַׂלְמֹֽתֵיהֶם֙ לֹ֣א בָל֔וּ וְרַגְלֵיהֶ֖ם לֹ֥א בָצֵֽקוּ׃

21 און פֿערציק יאָר האָסטו זײ אױסגעהאַלטן אין דער מדבר; גאָרנישט האָט זײ געפֿעלט; זײערע קלײדער זײַנען ניט אָפּגעטראָגן געװאָרן, און זײערע פֿיס זײַנען ניט אױפֿגעלאָפֿן.

כב וַתִּתֵּ֨ן לָהֶ֤ם מַמְלָכוֹת֙ וַעֲמָמִ֔ים וַֽתַּחְלְקֵ֖ם לְפֵאָ֑ה וַיִּֽירְשׁ֞וּ אֶת־אֶ֣רֶץ סִיח֗וֹן וְאֶת־אֶ֙רֶץ֙ מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבּ֔וֹן וְאֶת־אֶ֖רֶץ ע֥וֹג מֶֽלֶךְ־הַבָּשָֽׁן׃

22 און האָסט זײ געגעבן קיניגרײַכן און פֿעלקער, און האָסט זײ אױסגעטײלט לױט גרענעצן; און זײ האָבן געאַרבט דאָס לאַנד פֿון סיחוֹנען – דאָס לאַנד פֿון דעם מלך פֿון חֶשבוֹן, און דאָס לאַנד פֿון עוֹג דעם מלך פֿון בשָן.

כג וּבְנֵיהֶ֣ם הִרְבִּ֔יתָ כְּכֹכְבֵ֖י הַשָּׁמָ֑יִם וַתְּבִיאֵם֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־אָמַ֥רְתָּ לַאֲבֹתֵיהֶ֖ם לָב֥וֹא לָרָֽשֶׁת׃

23 און זײערע קינדער האָסטו געמערט אַזױ װי די שטערן פֿון הימל, און האָסט זײ געבראַכט אין דעם לאַנד װאָס דו האָסט געהײסן זײערע עלטערן קומען אַרבן.

כד וַיָּבֹ֤אוּ הַבָּנִים֙ וַיִּֽירְשׁ֣וּ אֶת־הָאָ֔רֶץ וַתַּכְנַ֨ע לִפְנֵיהֶ֜ם אֶת־יֹשְׁבֵ֤י הָאָ֙רֶץ֙ הַכְּנַ֣עֲנִ֔ים וַֽתִּתְּנֵ֖ם בְּיָדָ֑ם וְאֶת־מַלְכֵיהֶם֙ וְאֶת־עַֽמְמֵ֣י הָאָ֔רֶץ לַעֲשׂ֥וֹת בָּהֶ֖ם כִּרְצוֹנָֽם׃

24 און די קינדער זײַנען געקומען, און האָבן געאַרבט דאָס לאַנד, און דו האָסט אונטערטעניק געמאַכט פֿאַר זײ די באַװױנער פֿון לאַנד, די כּנַעֲנים, און האָסט זײ געגעבן אין זײער האַנט, מיט זײערע מלכים און די פֿעלקער פֿון לאַנד, צו טאָן מיט זײ לױט זײער װילן.

כה וַֽיִּלְכְּד֞וּ עָרִ֣ים בְּצֻרוֹת֮ וַאֲדָמָ֣ה שְׁמֵנָה֒ וַיִּֽירְשׁ֡וּ בָּתִּ֣ים מְלֵֽאִים־כָּל־ט֠וּב בֹּר֨וֹת חֲצוּבִ֜ים כְּרָמִ֧ים וְזֵיתִ֛ים וְעֵ֥ץ מַאֲכָ֖ל לָרֹ֑ב וַיֹּאכְל֤וּ וַֽיִּשְׂבְּעוּ֙ וַיַּשְׁמִ֔ינוּ וַיִּֽתְעַדְּנ֖וּ בְּטוּבְךָ֥ הַגָּדֽוֹל׃

25 און זײ האָבן באַצװוּנגען באַפֿעסטיקטע שטעט און פֿעטע ערד, און האָבן געאַרבט הײַזער פֿול מיט כּל-טובֿ, ברונעמער אױסגעהאַקטע, װײַנגערטענער און אײלבערטגערטנער, און בײמער צום עסן לרָובֿ; און זײ האָבן געגעסן און זײַנען זאַט און פֿעט געװאָרן, און האָבן זיך װױל געטאָן מיט דײַן גרױס גוטס.

כו וַיַּמְר֨וּ וַֽיִּמְרְד֜וּ בָּ֗ךְ וַיַּשְׁלִ֤כוּ אֶת־תּוֹרָֽתְךָ֙ אַחֲרֵ֣י גַוָּ֔ם וְאֶת־נְבִיאֶ֣יךָ הָרָ֔גוּ אֲשֶׁר־הֵעִ֥ידוּ בָ֖ם לַהֲשִׁיבָ֣ם אֵלֶ֑יךָ וַֽיַּעֲשׂ֔וּ נֶאָצ֖וֹת גְּדוֹלֹֽת׃

26 און זײ האָבן װידערשפּעניקט און זיך געשטעלט אַקעגן דיר, און זײ האָבן אַװעקגעװאָרפֿן דײַן תּוֹרה הינטער זײער רוקן, און האָבן געהרגעט דײַנע נבֿיאים װאָס האָבן זײ געװאָרנט, כּדי זײ אומצוקערן צו דיר, און זײ האָבן באַגאַנגען גרױסע לעסטערונגען.

כז וַֽתִּתְּנֵם֙ בְּיַ֣ד צָֽרֵיהֶ֔ם וַיָּצֵ֖רוּ לָהֶ֑ם וּבְעֵ֤ת צָֽרָתָם֙ יִצְעֲק֣וּ אֵלֶ֔יךָ וְאַתָּה֙ מִשָּׁמַ֣יִם תִּשְׁמָ֔ע וּֽכְרַחֲמֶ֣יךָ הָֽרַבִּ֗ים תִּתֵּ֤ן לָהֶם֙ מֽוֹשִׁיעִ֔ים וְיוֹשִׁיע֖וּם מִיַּ֥ד צָרֵיהֶֽם׃

27 און דו האָסט זײ געגעבן אין דער האַנט פֿון זײערע דריקער, און זײ האָבן זײ געדריקט. און אין דער צײַט פֿון זײער נױט פֿלעגן זײ שרײַען צו דיר, און דו פֿון הימל פֿלעגסט זײ צוהערן, און לױט דײַן גרױס דערבאַרימונג פֿלעגסטו זײ געבן העלפֿער װאָס זאָלן זײ העלפֿן פֿון דער האַנט פֿון זײערע דריקער.

כח וּכְנ֣וֹחַ לָהֶ֔ם יָשׁ֕וּבוּ לַעֲשׂ֥וֹת רַ֖ע לְפָנֶ֑יךָ וַתַּֽעַזְבֵ֞ם בְּיַ֤ד אֹֽיְבֵיהֶם֙ וַיִּרְדּ֣וּ בָהֶ֔ם וַיָּשׁ֙וּבוּ֙ וַיִּזְעָק֔וּךָ וְאַתָּ֞ה מִשָּׁמַ֧יִם תִּשְׁמַ֛ע וְתַצִּילֵ֥ם כְּֽרַחֲמֶ֖יךָ רַבּ֥וֹת עִתִּֽים׃

28 אָבער װי זײ איז באַרוט געװאָרן, פֿלעגן זײ װידער שלעכטס טאָן פֿאַר דיר; און דו האָסט זײ איבערגעלאָזן אין דער האַנט פֿון זײערע פֿײַנט, און זײ האָבן געװעלטיקט איבער זײ; און זײ האָבן װידער געשריען צו דיר, און דו פֿון הימל פֿלעגסט צוהערן און זײ מציל זײַן לױט דײַן דערבאַרימונג פֿיל מאָל.

כט וַתָּ֨עַד בָּהֶ֜ם לַהֲשִׁיבָ֣ם אֶל־תּוֹרָתֶ֗ךָ וְהֵ֨מָּה הֵזִ֜ידוּ וְלֹא־שָׁמְע֤וּ לְמִצְוֺתֶ֙יךָ֙ וּבְמִשְׁפָּטֶ֣יךָ חָֽטְאוּ־בָ֔ם אֲשֶׁר־יַעֲשֶׂ֥ה אָדָ֖ם וְחָיָ֣ה בָהֶ֑ם וַיִּתְּנ֤וּ כָתֵף֙ סוֹרֶ֔רֶת וְעָרְפָּ֥ם הִקְשׁ֖וּ וְלֹ֥א שָׁמֵֽעוּ׃

29 און האָסט זײ געװאָרנט, כּדי זײ אומצוקערן צו דײַן תּוֹרה, אָבער זײ האָבן געמוטװיליקט, און האָבן ניט צוגעהערט צו דײַנע געבאָט, נאָר געזינדיקט אַקעגן דײַנע געזעצן, װאָס אַז אַ מענטש טוט זײ, לעבט ער דורך זײ; און זײ האָבן געקערט אַ װידערשפּעניקן רוקן, און האָבן האַרט געמאַכט זײער נאַקן, און ניט צוגעהערט.

ל וַתִּמְשֹׁ֤ךְ עֲלֵיהֶם֙ שָׁנִ֣ים רַבּ֔וֹת וַתָּ֨עַד בָּ֧ם בְּרוּחֲךָ֛ בְּיַד־נְבִיאֶ֖יךָ וְלֹ֣א הֶאֱזִ֑ינוּ וַֽתִּתְּנֵ֔ם בְּיַ֖ד עַמֵּ֥י הָאֲרָצֹֽת׃

30 און האָסט זײ אָפּגעצױגן פֿיל יאָרן, און האָסט זײ געװאָרנט מיט דײַן גײַסט דורך דײַנע נבֿיאים, אָבער זײ האָבן ניט צוגעלײגט דאָס אױער; און דו האָסט זײ געגעבן אין דער האַנט פֿון די פֿעלקער פֿון די לענדער.

לא וּֽבְרַחֲמֶ֧יךָ הָרַבִּ֛ים לֹֽא־עֲשִׂיתָ֥ם כָּלָ֖ה וְלֹ֣א עֲזַבְתָּ֑ם כִּ֛י אֵֽל־חַנּ֥וּן וְרַח֖וּם אָֽתָּה׃

31 אָבער אין דײַן גרױס דערבאַרימונג האָסטו ניט געמאַכט פֿון זײ אַ פֿאַרלענדונג, און האָסט זײ ניט פֿאַרלאָזן, װאָרום אַ גאָט אַ לײַטזעליקער און אַ דערבאַרימדיקער ביסטו.

לב וְעַתָּ֣ה אֱ֠לֹהֵינוּ הָאֵ֨ל הַגָּד֜וֹל הַגִּבּ֣וֹר וְהַנּוֹרָא֮ שׁוֹמֵ֣ר הַבְּרִ֣ית וְהַחֶסֶד֒ אַל־יִמְעַ֣ט לְפָנֶ֡יךָ אֵ֣ת כָּל־הַתְּלָאָ֣ה אֲֽשֶׁר־מְ֠צָאַתְנוּ לִמְלָכֵ֨ינוּ לְשָׂרֵ֧ינוּ וּלְכֹהֲנֵ֛ינוּ וְלִנְבִיאֵ֥נוּ וְלַאֲבֹתֵ֖ינוּ וּלְכָל־עַמֶּ֑ךָ מִימֵי֙ מַלְכֵ֣י אַשּׁ֔וּר עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃

32 און אַצונד, אונדזער גאָט, דער גרױסער, שטאַרקער, און פֿאָרכטיקער גאָט, װאָס היט דעם בונד און די גענאָד, זאָל ניט װינציק זײַן פֿאַר דיר אַלדי מאַטערניש װאָס האָט געטראָפֿן אונדז, אונדזערע מלכים, אונדזערע האַרן, און אונדזערע כֹּהנים, און אונדזערע נבֿיאים, און אונדזערע עלטערן, און דײַן גאַנצן פֿאָלק, פֿון די טעג פֿון די מלכים פֿון אַשור אָן ביז אױף הײַנטיקן טאָג.

לג וְאַתָּ֣ה צַדִּ֔יק עַ֖ל כָּל־הַבָּ֣א עָלֵ֑ינוּ כִּֽי־אֱמֶ֥ת עָשִׂ֖יתָ וַאֲנַ֥חְנוּ הִרְשָֽׁעְנוּ׃

33 יאָ, דו ביסט גערעכט אין אַלץ װאָס איז געקומען אױף אונדז, װאָרום דו האָסט געטאָן װאָרהאַפֿטיק, און מיר האָבן שלעכטס געטאָן.

לד וְאֶת־מְלָכֵ֤ינוּ שָׂרֵ֙ינוּ֙ כֹּהֲנֵ֣ינוּ וַאֲבֹתֵ֔ינוּ לֹ֥א עָשׂ֖וּ תּוֹרָתֶ֑ךָ וְלֹ֤א הִקְשִׁ֙יבוּ֙ אֶל־מִצְוֺתֶ֔יךָ וּלְעֵ֣דְוֺתֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר הַעִידֹ֖תָ בָּהֶֽם׃

34 און אונדזערע מלכים, אונדזערע האַרן, אונדזערע כֹּהנים, און אונדזערע עלטערן, האָבן ניט געטאָן דײַן תּוֹרה, און ניט פֿאַרנומען דײַנע געבאָט, און דײַנע אָנזאָגן װאָס דו האָסט זײ אָנגעזאָגט.

לה וְהֵ֣ם בְּמַלְכוּתָם֩ וּבְטוּבְךָ֨ הָרָ֜ב אֲשֶׁר־נָתַ֣תָּ לָהֶ֗ם וּבְאֶ֨רֶץ הָרְחָבָ֧ה וְהַשְּׁמֵנָ֛ה אֲשֶׁר־נָתַ֥תָּ לִפְנֵיהֶ֖ם לֹ֣א עֲבָד֑וּךָ וְֽלֹא־שָׁ֔בוּ מִמַּֽעַלְלֵיהֶ֖ם הָרָעִֽים׃

35 װאָרום אַז זײ זײַנען געװען אין זײער מלוכה, און אין דײַן גרױסן גוטס װאָס דו האָסט זײ געגעבן, און אין דעם ברײטן און פֿעטן לאַנד װאָס דו האָסט איבערגעגעבן צו זײ, האָבן זײ דיר ניט געדינט, און זײ האָבן זיך ניט אומגעקערט פֿון זײערע שלעכטע מעשׂים.

לו הִנֵּ֛ה אֲנַ֥חְנוּ הַיּ֖וֹם עֲבָדִ֑ים וְהָאָ֜רֶץ אֲשֶׁר־נָתַ֣תָּה לַאֲבֹתֵ֗ינוּ לֶאֱכֹ֤ל אֶת־פִּרְיָהּ֙ וְאֶת־טוּבָ֔הּ הִנֵּ֛ה אֲנַ֥חְנוּ עֲבָדִ֖ים עָלֶֽיהָ׃

36 אָט זײַנען מיר הײַנט קנעכט, און דאָס לאַנד װאָס דו האָסט געגעבן אונדזערע עלטערן, צו עסן איר פֿרוכט און איר גוטס, אָט זײַנען מיר קנעכט דערױף;

לז וּתְבוּאָתָ֣הּ מַרְבָּ֗ה לַמְּלָכִ֛ים אֲשֶׁר־נָתַ֥תָּה עָלֵ֖ינוּ בְּחַטֹּאותֵ֑ינוּ וְעַ֣ל גְּ֠וִיֹּתֵינוּ מֹשְׁלִ֤ים וּבִבְהֶמְתֵּ֙נוּ֙ כִּרְצוֹנָ֔ם וּבְצָרָ֥ה גְדוֹלָ֖ה אֲנָֽחְנוּ׃ (פ)

37 און זי מערט איר תּבֿואה פֿאַר די מלכים װאָס דו האָסט געגעבן איבער אונדז פֿאַר אונדזערע זינד; און זײ געװעלטיקן איבער אונדזערע לײַבער, און איבער אונדזערע בהמות, לױט זײער װילן, און מיר זײַנען אין גרױס נױט.

פֿריִערדיקער קאַפּיטל ווײַטערדיקער קאַפּיטל