Kabbalah zu Bamidbar 22:6
וְעַתָּה֩ לְכָה־נָּ֨א אָֽרָה־לִּ֜י אֶת־הָעָ֣ם הַזֶּ֗ה כִּֽי־עָצ֥וּם הוּא֙ מִמֶּ֔נִּי אוּלַ֤י אוּכַל֙ נַכֶּה־בּ֔וֹ וַאֲגָרְשֶׁ֖נּוּ מִן־הָאָ֑רֶץ כִּ֣י יָדַ֗עְתִּי אֵ֤ת אֲשֶׁר־תְּבָרֵךְ֙ מְבֹרָ֔ךְ וַאֲשֶׁ֥ר תָּאֹ֖ר יוּאָֽר׃
Komme nun doch, verfluche mir dieses Volk, denn es ist mächtiger als ich; vielleicht vermag ich es dann zu schlagen, dass ich es vertreibe aus dem Lande; denn ich weiß, wen du segnest, der ist gesegnet, und wen du verfluchst, der ist verflucht.
Zohar
Rabbi Abba said, Everyone was aware that Laban was the best at sorcery and wizardry, and he could use sorcery to do away with anyone he wished. All that Bilaam knew came from Laban. Regarding Bilaam, it is written, "for I know that he whom you bless is blessed, and he whom you curse is cursed" (Num. 22:6). Because everyone feared Laban and his sorcery, the first words that Jacob sent Esau were, "I have sojourned with Laban." In case Esau thought it was for a short period, perhaps a month or a year, Jacob advised, "and stayed there until now" twenty years did I stay with him.
Ask RabbiBookmarkShareCopy