כָּל־אִ֣ישׁ וְאִשָּׁ֗ה אֲשֶׁ֨ר נָדַ֣ב לִבָּם֮ אֹתָם֒ לְהָבִיא֙ לְכָל־הַמְּלָאכָ֔ה אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה לַעֲשׂ֖וֹת בְּיַד־מֹשֶׁ֑ה הֵבִ֧יאוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֛ל נְדָבָ֖ה לַיהוָֽה׃ (פ)
Setiap laki-laki dan perempuan yang hatinya tergerak dengan sukarela untuk membawa sesuatu bagi segala pekerjaan yang diperintahkan oleh Yang Mahakekal melalui Musa untuk dikerjakan, orang Israel membawa persembahan sukarela bagi Yang Mahakekal.
Or HaChaim
הביאו בני ישראל נדבה לה׳. The children of Israel brought a free-will offering unto the the Lord. The Torah sums up all the donations previously listed as in the category of a "free-will offering."
Rav Hirsch
V. 29. Der im V. 27 angedeutete Mangel an echter nationaler Gesinnung der Fürsten bei dieser Gelegenheit dürfte die sonst auffallende Konstruktion des Satzes: כל איש ואשה וגו׳ הביאו בני ישראל erklären. בני ישראל erscheint als Apposition zu איש ואשה, und drückt im Gegensatz zu den נשיאים die Gesinnung aus, in welcher die Volksgesamtheit die Spenden brachte. Alle fühlten sie sich Gott gegenüber als בני ישראל, als die ganz gleichen Söhne der Nation, und als solche brachten sie Ihm ihre Spende. ועוד יש לומר שמסרום לצבור כראוי.