זֹ֠את הָעִ֤יר הָעַלִּיזָה֙ הַיּוֹשֶׁ֣בֶת לָבֶ֔טַח הָאֹֽמְרָה֙ בִּלְבָבָ֔הּ אֲנִ֖י וְאַפְסִ֣י ע֑וֹד אֵ֣יךְ ׀ הָיְתָ֣ה לְשַׁמָּ֗ה מַרְבֵּץ֙ לַֽחַיָּ֔ה כֹּ֚ל עוֹבֵ֣ר עָלֶ֔יהָ יִשְׁרֹ֖ק יָנִ֥יעַ יָדֽוֹ׃ (ס)
Inilah kota yang bersukaria, yang diam dengan tenteram, yang berkata dalam hatinya, “Hanya aku, dan tidak ada yang lain selain aku.” Betapa ia telah menjadi tempat yang sunyi sepi, tempat pembaringan bagi binatang liar! Setiap orang yang melewatinya akan mendesis dan menggoyang-goyangkan tangannya.
Jeremiah
Et ainsi ils font de leur pays une désolation, un objet d’éternelles railleries: quiconque passe dans le voisinage est stupéfait et hoche la tête.