민수기 32:11의 주석
אִם־יִרְא֨וּ הָאֲנָשִׁ֜ים הָעֹלִ֣ים מִמִּצְרַ֗יִם מִבֶּ֨ן עֶשְׂרִ֤ים שָׁנָה֙ וָמַ֔עְלָה אֵ֚ת הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֛עְתִּי לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹ֑ב כִּ֥י לֹא־מִלְא֖וּ אַחֲרָֽי׃
애굽에서 나온 자들의 이십 세 이상으로는 한 사람도 내가 아브라함과 이삭과 야곱에게 맹세한 땅을 정녕히 보지 못하리니 이는 그들이 나를 온전히 순종치 아니하였음이니라
Rav Hirsch on Torah
VV. 11 u. 12. מלאו אחרי ד׳ ,לא מלאו אחרי (siehe Kap. 14, 24). Das mangelnde Dagesch bedarf der Erklärung. Vielleicht bezeichnet es V. 11 den hohen Grad der von ihnen unerfüllt gebliebenen Pflichttreue. Nicht nur nicht im פיעל, nicht einmal im קל kann man von ihnen sagen, dass: מלאו אחרי. Im Gegensatz dazu heißt es denn auch von Kaleb und Josua, dass מלאו אחרי. Die Würdigkeit, ins Land zu kommen, setzt eben keinen hohen Grad der Pflichttreue voraus.
Ask RabbiBookmarkShareCopy