Ezekiel 4

Kabanata 4

א וְאַתָּ֤ה בֶן־אָדָם֙ קַח־לְךָ֣ לְבֵנָ֔ה וְנָתַתָּ֥ה אוֹתָ֖הּ לְפָנֶ֑יךָ וְחַקּוֹתָ֥ עָלֶ֛יהָ עִ֖יר אֶת־יְרוּשָׁלִָֽם׃
1 At ikaw, anak ng tao, kumuha ka ng isang laryo, ilagay mo ito sa harap mo, at iukit mo roon ang isang lungsod, ang Jerusalem.
ב וְנָתַתָּ֨ה עָלֶ֜יהָ מָצ֗וֹר וּבָנִ֤יתָ עָלֶ֙יהָ֙ דָּיֵ֔ק וְשָׁפַכְתָּ֥ עָלֶ֖יהָ סֹֽלְלָ֑ה וְנָתַתָּ֨ה עָלֶ֧יהָ מַחֲנ֛וֹת וְשִׂים־עָלֶ֥יהָ כָּרִ֖ים סָבִֽיב׃
2 At kubkubin mo ito: magtayo ka laban dito ng makinang panghagis ng bato, magtambak ka laban dito ng bunton ng lupa, maglagay ka laban dito ng mga kampo ng hukbo, at magtalaga ka laban dito ng mga pinuno ng hukbo sa palibot.
ג וְאַתָּ֤ה קַח־לְךָ֙ מַחֲבַ֣ת בַּרְזֶ֔ל וְנָתַתָּ֤ה אוֹתָהּ֙ קִ֣יר בַּרְזֶ֔ל בֵּינְךָ֖ וּבֵ֣ין הָעִ֑יר וַהֲכִינֹתָה֩ אֶת־פָּנֶ֨יךָ אֵלֶ֜יהָ וְהָיְתָ֤ה בַמָּצוֹר֙ וְצַרְתָּ֣ עָלֶ֔יהָ א֥וֹת הִ֖יא לְבֵ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)
3 At ikaw, kumuha ka ng isang kawaling bakal, at ilagay mo ito bilang pader na bakal sa pagitan mo at ng lungsod; ituon mo ang iyong mukha laban dito, at ito ay mapapasailalim sa pagkubkob, at kukubkubin mo ito. Ito ay isang tanda para sa sambahayan ng Israel.
ד וְאַתָּ֤ה שְׁכַב֙ עַל־צִדְּךָ֣ הַשְּׂמָאלִ֔י וְשַׂמְתָּ֛ אֶת־עֲוֺ֥ן בֵּֽית־יִשְׂרָאֵ֖ל עָלָ֑יו מִסְפַּ֤ר הַיָּמִים֙ אֲשֶׁ֣ר תִּשְׁכַּ֣ב עָלָ֔יו תִּשָּׂ֖א אֶת־עֲוֺנָֽם׃
4 At ikaw, humiga ka sa iyong kaliwang tagiliran, at ipatong mo roon ang kasalanan ng sambahayan ng Israel; ayon sa bilang ng mga araw na ikaw ay nakahiga roon, papasanin mo ang kanilang kasalanan.
ה וַאֲנִ֗י נָתַ֤תִּֽי לְךָ֙ אֶת־שְׁנֵ֣י עֲוֺנָ֔ם לְמִסְפַּ֣ר יָמִ֔ים שְׁלֹשׁ־מֵא֥וֹת וְתִשְׁעִ֖ים י֑וֹם וְנָשָׂ֖אתָ עֲוֺ֥ן בֵּֽית־יִשְׂרָאֵֽל׃
5 At itinakda Ko sa iyo ang mga taon ng kanilang kasalanan ayon sa bilang ng mga araw, tatlong daan at siyamnapung araw; at papasanin mo ang kasalanan ng sambahayan ng Israel.
ו וְכִלִּיתָ֣ אֶת־אֵ֗לֶּה וְשָׁ֨כַבְתָּ֜ עַל־צִדְּךָ֤ הימוני [הַיְמָנִי֙] שֵׁנִ֔ית וְנָשָׂ֖אתָ אֶת־עֲוֺ֣ן בֵּית־יְהוּדָ֑ה אַרְבָּעִ֣ים י֔וֹם י֧וֹם לַשָּׁנָ֛ה י֥וֹם לַשָּׁנָ֖ה נְתַתִּ֥יו לָֽךְ׃
6 At kapag natapos mo na ang mga ito, humiga kang muli sa iyong kanang tagiliran, at papasanin mo ang kasalanan ng sambahayan ng Juda nang apatnapung araw; isang araw para sa bawat taon, isang araw para sa bawat taon ang itinakda Ko sa iyo.
ז וְאֶל־מְצ֤וֹר יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ תָּכִ֣ין פָּנֶ֔יךָ וּֽזְרֹעֲךָ֖ חֲשׂוּפָ֑ה וְנִבֵּאתָ֖ עָלֶֽיהָ׃
7 At sa pagkubkob sa Jerusalem mo itutuon ang iyong mukha, nakalantad ang iyong bisig, at ikaw ay manghuhula laban dito.
ח וְהִנֵּ֛ה נָתַ֥תִּי עָלֶ֖יךָ עֲבוֹתִ֑ים וְלֹֽא־תֵהָפֵ֤ךְ מִֽצִּדְּךָ֙ אֶל־צִדֶּ֔ךָ עַד־כַּלּוֹתְךָ֖ יְמֵ֥י מְצוּרֶֽךָ׃
8 At narito, lalagyan kita ng mga lubid, at hindi ka makababaling mula sa isang tagiliran patungo sa kabilang tagiliran hanggang sa matapos mo ang mga araw ng iyong pagkubkob.
ט וְאַתָּ֣ה קַח־לְךָ֡ חִטִּ֡ין וּ֠שְׂעֹרִים וּפ֨וֹל וַעֲדָשִׁ֜ים וְדֹ֣חַן וְכֻסְּמִ֗ים וְנָתַתָּ֤ה אוֹתָם֙ בִּכְלִ֣י אֶחָ֔ד וְעָשִׂ֧יתָ אוֹתָ֛ם לְךָ֖ לְלָ֑חֶם מִסְפַּ֨ר הַיָּמִ֜ים אֲשֶׁר־אַתָּ֣ה ׀ שׁוֹכֵ֣ב עַֽל־צִדְּךָ֗ שְׁלֹשׁ־מֵא֧וֹת וְתִשְׁעִ֛ים י֖וֹם תֹּאכֲלֶֽנּוּ׃
9 At ikaw, kumuha ka ng trigo, sebada, habas, lentehas, dawa, at espelta, at ilagay mo ang mga ito sa iisang sisidlan, at gawin mo ang mga ito na tinapay para sa iyo; ayon sa bilang ng mga araw na ikaw ay nakahiga sa iyong tagiliran, tatlong daan at siyamnapung araw, kakainin mo ito.
י וּמַאֲכָֽלְךָ֙ אֲשֶׁ֣ר תֹּאכֲלֶ֔נּוּ בְּמִשְׁק֕וֹל עֶשְׂרִ֥ים שֶׁ֖קֶל לַיּ֑וֹם מֵעֵ֥ת עַד־עֵ֖ת תֹּאכֲלֶֽנּוּ׃
10 At ang iyong pagkain na kakainin mo ay ayon sa timbang, dalawampung siklo bawat araw; mula sa isang takdang oras hanggang sa gayunding oras kinabukasan ay kakainin mo ito.
יא וּמַ֛יִם בִּמְשׂוּרָ֥ה תִשְׁתֶּ֖ה שִׁשִּׁ֣ית הַהִ֑ין מֵעֵ֥ת עַד־עֵ֖ת תִּשְׁתֶּֽה׃
11 At iinom ka ng tubig nang may sukat, ang ikaanim na bahagi ng isang hin; mula sa isang takdang oras hanggang sa gayunding oras kinabukasan ay iinumin mo ito.
יב וְעֻגַ֥ת שְׂעֹרִ֖ים תֹּֽאכֲלֶ֑נָּה וְהִ֗יא בְּגֶֽלְלֵי֙ צֵאַ֣ת הָֽאָדָ֔ם תְּעֻגֶ֖נָה לְעֵינֵיהֶֽם׃ (ס)
12 At kakainin mo ito na parang tinapay na sebada, at lulutuin mo ito sa ibabaw ng dumi ng tao habang nakikita nila.
יג וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֔ה כָּ֣כָה יֹאכְל֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל אֶת־לַחְמָ֖ם טָמֵ֑א בַּגּוֹיִ֕ם אֲשֶׁ֥ר אַדִּיחֵ֖ם שָֽׁם׃
13 At sinabi ng Walang-Hanggan: “Ganito kakainin ng mga anak ng Israel ang kanilang tinapay na marumi, sa gitna ng mga bansa na pagtatabuyan Ko sa kanila.”
יד וָאֹמַ֗ר אֲהָהּ֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הִנֵּ֥ה נַפְשִׁ֖י לֹ֣א מְטֻמָּאָ֑ה וּנְבֵלָ֨ה וּטְרֵפָ֤ה לֹֽא־אָכַ֙לְתִּי֙ מִנְּעוּרַ֣י וְעַד־עַ֔תָּה וְלֹא־בָ֥א בְּפִ֖י בְּשַׂ֥ר פִּגּֽוּל׃ (ס)
14 At sinabi ko: “Ay, Panginoong Walang-Hanggan! Narito, ang aking kaluluwa ay hindi nadungisan; mula pa sa aking kabataan hanggang ngayon ay hindi ako kumain ng hayop na namatay nang kusa o ng nilapa ng mabangis na hayop, at walang karumal-dumal na karne na pumasok sa aking bibig.”
טו וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י רְאֵ֗ה נָתַ֤תִּֽי לְךָ֙ אֶת־צפועי [צְפִיעֵ֣י] הַבָּקָ֔ר תַּ֖חַת גֶּלְלֵ֣י הָֽאָדָ֑ם וְעָשִׂ֥יתָ אֶֽת־לַחְמְךָ֖ עֲלֵיהֶֽם׃ (ס)
15 At sinabi Niya sa akin: “Tingnan mo, ibinigay Ko sa iyo ang dumi ng baka kapalit ng dumi ng tao, at lutuin mo ang iyong tinapay sa ibabaw ng mga iyon.”
טז וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן־אָדָם֙ הִנְנִ֨י שֹׁבֵ֤ר מַטֵּה־לֶ֙חֶם֙ בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְאָכְלוּ־לֶ֥חֶם בְּמִשְׁקָ֖ל וּבִדְאָגָ֑ה וּמַ֕יִם בִּמְשׂוּרָ֥ה וּבְשִׁמָּמ֖וֹן יִשְׁתּֽוּ׃
16 At sinabi Niya sa akin: “Anak ng tao, narito, babaliin Ko ang tungkod ng tinapay sa Jerusalem; at kakain sila ng tinapay nang ayon sa timbang at nang may pangamba, at iinom sila ng tubig nang may sukat at nang may pagkatigagal,
יז לְמַ֥עַן יַחְסְר֖וּ לֶ֣חֶם וָמָ֑יִם וְנָשַׁ֙מּוּ֙ אִ֣ישׁ וְאָחִ֔יו וְנָמַ֖קּוּ בַּעֲוֺנָֽם׃ (פ)
17 upang magkulang sila ng tinapay at tubig, at matigagal ang bawat isa at ang kanyang kapatid, at maupos sila dahil sa kanilang kasalanan.”
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata