וּבָ֨תִּ֜ים מְלֵאִ֣ים כָּל־טוּב֮ אֲשֶׁ֣ר לֹא־מִלֵּאתָ֒ וּבֹרֹ֤ת חֲצוּבִים֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא־חָצַ֔בְתָּ כְּרָמִ֥ים וְזֵיתִ֖ים אֲשֶׁ֣ר לֹא־נָטָ֑עְתָּ וְאָכַלְתָּ֖ וְשָׂבָֽעְתָּ׃
און הײַזער פֿול מיט כּל-טובֿ, װאָס דו האָסט ניט אָנגעפֿילט, און אױסגעהאַקטע ברונעמער, װאָס דו האָסט ניט אױסגעהאַקט, װײַנגערטנער און אײלבערטגערטנער, װאָס דו האָסט ניט געפֿלאַנצט, און דו װעסט עסן און זאַט זײַן,
Rashi
חצובים [CISTERNS] HEWN OUT — Because it (Palestine) was a country of stony ground and rocks, the term "hewn" is applicable here.
Ibn Ezra
good vocalized with a shuruq instead of a ḥolem: The two vowels interchange when the word is not in the construct case.
Rabbeinu Bahya
בתים מלאים כל טוב אשר לא מלאת וגו., כרמים וזיתים אשר לא נטעת, “houses filled with every good thing which you did not have to fill; vineyards and olive groves which you did not have to plant..” Our sages (Chulin 17), in interpreting the meaning of the word כל טוב stated that even pig’s ham and vineyards planted less than three years previously were permitted to be enjoyed by the conquering Jews.