וַיָּ֣קָם עֶזְרָ֗א מִלִּפְנֵי֙ בֵּ֣ית הָֽאֱלֹהִ֔ים וַיֵּ֕לֶךְ אֶל־לִשְׁכַּ֖ת יְהוֹחָנָ֣ן בֶּן־אֶלְיָשִׁ֑יב וַיֵּ֣לֶךְ שָׁ֗ם לֶ֤חֶם לֹֽא־אָכַל֙ וּמַ֣יִם לֹֽא־שָׁתָ֔ה כִּ֥י מִתְאַבֵּ֖ל עַל־מַ֥עַל הַגּוֹלָֽה׃ (ס)
און עזרא איז אױפֿגעשטאַנען פֿון פֿאַר דעם הױז פֿון גאָט, און ער איז אַװעק אין דער קאַמער פֿון יהוֹחנָן דעם זון פֿון אֶליָשיבֿן; און אַז ער איז געקומען אַהין, האָט ער ניט געגעסן קײן ברױט, און ניט געטרונקען קײן װאַסער, װאָרום ער האָט געטרױערט אױף דער פֿעלשונג פֿון די גלות-לײַט.
מלבי"ם
וילך, וילך שם, ר"ל וגם כשהלך שם לא אכל עדיין לחם, הגם שנגמר התענית מפני שהתאבל על מעל הגולה ולא יכול לאכל לחם: