זֹ֠את הָעִ֤יר הָעַלִּיזָה֙ הַיּוֹשֶׁ֣בֶת לָבֶ֔טַח הָאֹֽמְרָה֙ בִּלְבָבָ֔הּ אֲנִ֖י וְאַפְסִ֣י ע֑וֹד אֵ֣יךְ ׀ הָיְתָ֣ה לְשַׁמָּ֗ה מַרְבֵּץ֙ לַֽחַיָּ֔ה כֹּ֚ל עוֹבֵ֣ר עָלֶ֔יהָ יִשְׁרֹ֖ק יָנִ֥יעַ יָדֽוֹ׃ (ס)
דאָס איז די לוסטיקע שטאָטװאָס איז געזעסן אין זיכערקײט, װאָס האָט געזאָגט אין איר האַרצן:איך, און אחוץ מיר איז מער ניטאָ. װי איז זי געװאָרן צו װיסט, אַ הױעראָרט פֿאַר חיות!איטלעכער װאָס גײט איר פֿאַרבײַ, װעט שמוצערן, װעט װיגן זײַן האַנט.