וּבְב֨וֹא עַם־הָאָ֜רֶץ לִפְנֵ֣י יְהוָה֮ בַּמּֽוֹעֲדִים֒ הַבָּ֡א דֶּרֶךְ־שַׁ֨עַר צָפ֜וֹן לְהִֽשְׁתַּחֲוֺ֗ת יֵצֵא֙ דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב וְהַבָּא֙ דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב יֵצֵ֖א דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר צָפ֑וֹנָה לֹ֣א יָשׁ֗וּב דֶּ֤רֶךְ הַשַּׁ֙עַר֙ אֲשֶׁר־בָּ֣א ב֔וֹ כִּ֥י נִכְח֖וֹ יצאו [יֵצֵֽא׃]
אָבער אַז דאָס פֿאָלק פֿון לאַנד קומט פֿאַר גאָט אין די יום-טובֿים, זאָל דער װאָס גײט אַרײַן דורכן צפֿון-טױער זיך צו בוקן, אַרױסגײן דורכן דָרום-טױער, און דער װאָס גײט אַרײַן דורכן דָרום-טױער, זאָל אַרױסגײן דורכן צפֿון-טױער; ער זאָל זיך ניט אומקערן דורך דעם טױער װאָס ער איז דורך אים אַרײַנגעגאַנגען, נאָר אַנטקעגן זיך זאָל ער אַרױסגײן.
Mishneh Torah, Prayer and the Priestly Blessing
One who entered a synagogue to pray or read Scripture may leave at the opposite door to that by which he entered, in order to take a short cut. A person may go into a synagogue with his staff, shoes, moneybelt and with dust on his feet. If he has need to do so, he may expectorate in the synagogue.