וַיֹּ֣אמֶר אֲדֹנָ֗י יַ֚עַן כִּ֤י נִגַּשׁ֙ הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה בְּפִ֤יו וּבִשְׂפָתָיו֙ כִּבְּד֔וּנִי וְלִבּ֖וֹ רִחַ֣ק מִמֶּ֑נִּי וַתְּהִ֤י יִרְאָתָם֙ אֹתִ֔י מִצְוַ֥ת אֲנָשִׁ֖ים מְלֻמָּדָֽה׃
און גאָט האָט געזאָגט: װײַל דאָס דאָזיקע פֿאָלק האָט גענענט מיט זײַן מױל, און מיט זײַנע ליפּן מיך געערלעכט, אָבער זײַן האַרץ האָט ער דערװײַטערט פֿון מיר, און זײער מורא פֿאַר מיראיז װי אַן אײַנגעלערנט געבאָט פֿון מענטשן,
Mesillat Yesharim
If we do not look into and analyze what is true fear of G-d and what are its branches, how can we ever acquire it? And how can we ever save ourselves from the worldly vanities which causes our heart to be forgetful of it?! Will it not be forgotten and go away even though we recognize its necessity!