וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֡י דָּנִיֵּ֣אל אִישׁ־חֲ֠מֻדוֹת הָבֵ֨ן בַּדְּבָרִ֜ים אֲשֶׁר֩ אָנֹכִ֨י דֹבֵ֤ר אֵלֶ֙יךָ֙ וַעֲמֹ֣ד עַל־עָמְדֶ֔ךָ כִּ֥י עַתָּ֖ה שֻׁלַּ֣חְתִּי אֵלֶ֑יךָ וּבְדַבְּר֥וֹ עִמִּ֛י אֶת־הַדָּבָ֥ר הַזֶּ֖ה עָמַ֥דְתִּי מַרְעִֽיד׃
און ער האָט צו מיר געזאָגט: דניאל, דו באַליבטער מאַן, פֿאַרשטײ די װערטער װאָס איך רעד צו דיר, און שטײ אױף װוּ דו ביסט געשטאַנען, װאָרום איך בין אַצונד געשיקט געװאָרן צו דיר. און װי ער האָט מיט מיר גערעדט דאָס דאָזיקע װאָרט, בין איך אױפֿגעשטאַנען ציטערנדיקערהײט.
Ibn Ezra
The discourse of Abraham son of Rabbi Meir Ibn Ezra haSefardi: This is the book of the "man greatly beloved" [Daniel 9:23, Daniel 10:11, Daniel 10:19]. Weighty matters are discussed in it, and prophecies past and future. Everything is presented concisely in riddles, and secrets [revealed] through angels on high, resting upon foundations. But its commentators have not grasped its secret (lit. "stood in its secret"), and each one explained according to his ability (lit. "as his hand reached"). The feet of all of them stumble regarding the end of "a time, times [and half a time]" [cf. Daniel 12:7]. Also, the [identity of the fourth] beast became confused for them, for they identified the fourth [beast/kingdom of Daniel 7] as the third. And now I will begin to explain according to the precision of the language.