וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֡י דָּנִיֵּ֣אל אִישׁ־חֲ֠מֻדוֹת הָבֵ֨ן בַּדְּבָרִ֜ים אֲשֶׁר֩ אָנֹכִ֨י דֹבֵ֤ר אֵלֶ֙יךָ֙ וַעֲמֹ֣ד עַל־עָמְדֶ֔ךָ כִּ֥י עַתָּ֖ה שֻׁלַּ֣חְתִּי אֵלֶ֑יךָ וּבְדַבְּר֥וֹ עִמִּ֛י אֶת־הַדָּבָ֥ר הַזֶּ֖ה עָמַ֥דְתִּי מַרְעִֽיד׃
און ער האָט צו מיר געזאָגט: דניאל, דו באַליבטער מאַן, פֿאַרשטײ די װערטער װאָס איך רעד צו דיר, און שטײ אױף װוּ דו ביסט געשטאַנען, װאָרום איך בין אַצונד געשיקט געװאָרן צו דיר. און װי ער האָט מיט מיר גערעדט דאָס דאָזיקע װאָרט, בין איך אױפֿגעשטאַנען ציטערנדיקערהײט.
Sichot HaRan
And all this was on the night of the holy Shabbat, and I [Rabbi Natan] was at my home in Nemyrev [while Rabbi Nachman was in Breslev]. Afterwards on Tuesday my friend [Rav Naftali] came to my house and told this story and I stood trembling and astounded, for indeed I had already heard from him many awesome stories, but a story like this I had not ever heard from his holy mouth.