כֹּֽה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה בְּי֨וֹם רִדְתּ֤וֹ שְׁא֙וֹלָה֙ הֶאֱבַ֜לְתִּי כִּסֵּ֤תִי עָלָיו֙ אֶת־תְּה֔וֹם וָֽאֶמְנַע֙ נַהֲרוֹתֶ֔יהָ וַיִּכָּלְא֖וּ מַ֣יִם רַבִּ֑ים וָאַקְדִּ֤ר עָלָיו֙ לְבָנ֔וֹן וְכָל־עֲצֵ֥י הַשָּׂדֶ֖ה עָלָ֥יו עֻלְפֶּֽה׃
אַזױ האָט געזאָגט גאָט דער האַר:אין דעם טאָג װאָס ער האָט גענידערט אין אונטערערד, האָב איך געמאַכט טרױערן, האָב איך צוגעדעקטדעם תּהָום װעגן אים, און איך האָב פֿאַרמיטן זײַנע טײַכן, און פֿאַרהאַלטן געװאָרן זײַנען די גרױסע װאַסערן; און איך האָב געמאַכט פֿינצטער װעגן אים דעם לבֿנון, און אַלע בײמער פֿון פֿעלד האָבן געחלשט װעגן אים.
Rashi
shall faint Heb. תִּתְעַלַּפְנָה. Their spirit shall fly out. Cf. (Jonah 4:8) “And he fainted (וַיִּתְעַלָּף).” And so, (Ezekiel 31:15) “The trees of the field fainted (עֻלְפֶּה) for him.” And so in the language of the Mishnah (Chullin 3b): “He may faint (נִתְעַלְּפָה),” pasmer, (pamer) in French. [from Dunash p.84]