שָׁמ֣וֹעַ שָׁמַ֗עְתִּי אֶפְרַ֙יִם֙ מִתְנוֹדֵ֔ד יִסַּרְתַּ֙נִי֙ וָֽאִוָּסֵ֔ר כְּעֵ֖גֶל לֹ֣א לֻמָּ֑ד הֲשִׁיבֵ֣נִי וְאָשׁ֔וּבָה כִּ֥י אַתָּ֖ה יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽי׃
הערן האָב איך געהערט אפֿרים זיך קלאָגן: האָסט מיך געשטראָפֿט, און איך בין געשטראָפֿט, און איך בין געשטראָפֿט געװאָרן, װי אַ קאַלב ניט געלערנט; לאָז מיך אומקערן, און איך װעל זיך אומקערן, װאָרום דו ביסט ה׳ מײַן גאָט.
The Midrash of Philo
He is here giving very useful advice; since, to do no wrong at all is the greatest of all good things: but he who sins, and who thus blushes and is overwhelmed with shame, is near akin to him, being, if I may use such a phrase, as the younger brother to the elder; for those persons who pride themselves on their errors as if they had not done wrong, are afflicted with a disease which is difficult to cure, or rather which is altogether incurable.