וַֽיְהִ֗י כַּאֲשֶׁ֤ר קָרַב֙ אֶל־הַֽמַּחֲנֶ֔ה וַיַּ֥רְא אֶת־הָעֵ֖גֶל וּמְחֹלֹ֑ת וַיִּֽחַר־אַ֣ף מֹשֶׁ֗ה וַיַּשְׁלֵ֤ךְ מידו [מִיָּדָיו֙] אֶת־הַלֻּחֹ֔ת וַיְשַׁבֵּ֥ר אֹתָ֖ם תַּ֥חַת הָהָֽר׃
און עס איז געװען, װי ער האָט גענענט צום לאַגער, און האָט געזען דאָס קאַלב און די טענץ, אַזױ האָט געגרימט דער צאָרן פֿון משהן, און ער האָט אַ װאָרף געטאָן פֿון זײַנע הענט די לוחות, און האָט זײ צעבראָכן אונטערן באַרג.
On Drunkenness
[124] Now everyone who comes near to the camp “sees the calf and the dance” (Exod. 32:19), as Moses himself shews. For all of us who have the deliberate purpose to stand close to the camp of the body find themselves in the company of vanity and its band of revellers. Whereas those who yearn for the Vision and long to behold things incorporeal are practisers of simplicity, and therefore it is their custom to make their dwelling as far as may be from the body.