וְהֵבִ֣יא אֶת־אֲשָׁמ֣וֹ לַיהוָ֡ה עַ֣ל חַטָּאתוֹ֩ אֲשֶׁ֨ר חָטָ֜א נְקֵבָ֨ה מִן־הַצֹּ֥אן כִּשְׂבָּ֛ה אֽוֹ־שְׂעִירַ֥ת עִזִּ֖ים לְחַטָּ֑את וְכִפֶּ֥ר עָלָ֛יו הַכֹּהֵ֖ן מֵחַטָּאתֽוֹ׃
און ער זאָל ברענגען זײַן שולדאָפּפֿער צו גאָט פֿאַר זײַן זינד װאָס ער האָט געזינדיקט, אַ זי פֿון קלײנפֿי, אַ שעפּס אָדער אַ ציג, פֿאַר אַ זינדאָפּפֿער; און דער כֹּהן זאָל מכַפּר זײַן אױף אים פֿון װעגן זײַן זינד.
Chagigah
Rava said, But what is the difficulty? Perhaps misappropriation is different, for "sin"/"sin" is derived from Terumah tithing. Just like there, the messenger is is like the person himself [who sent him, in that as long as the person sending is the owner and allowed to separate terumah tithes, so can his messenger], so too here [for misappropriation], a messenger is like the person himself [who sent him]. [Thus, our Mishna isn't needed to teach this non-innovative teaching.]