שָׁכְב֨וּ לָאָ֤רֶץ חוּצוֹת֙ נַ֣עַר וְזָקֵ֔ן בְּתוּלֹתַ֥י וּבַחוּרַ֖י נָפְל֣וּ בֶחָ֑רֶב הָרַ֙גְתָּ֙ בְּי֣וֹם אַפֶּ֔ךָ טָבַ֖חְתָּ לֹ֥א חָמָֽלְתָּ׃ (ס)
אױף דער ערד אין די גאַסן ליגן אַלט און יונג; מײַנע מײדלעך און מײַנע בחורים זײַנען געפֿאַלן פֿון שװערד; האָסט געהרגעט אין טאָג פֿון דײַן צאָרן, געשאָכטן אָן רחמנות.
Lamentations
Their [(Israel's)] heart cried out to the L-rd: O wall of the daughter of Zion, shed tears like a stream day and night! Give yourself no respite! Let the pupil of your eye not be still!